<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>LOL - Versioni Tradotte &#187; Altre versioni</title>
	<atom:link href="http://www.versionitradotte.it/versioni/altre-versioni/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.versionitradotte.it</link>
	<description>Latino On Line - Versioni di latino tradotte</description>
	<lastBuildDate>Tue, 07 Feb 2012 01:24:05 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3.1</generator>
		<item>
		<title>&#8220;Da fabbro a imperatore&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/da-fabbro-a-imperatore/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/da-fabbro-a-imperatore/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 07 Feb 2012 01:22:32 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1311</guid>
		<description><![CDATA[Brevissium imperium Marii, viri robustissimi ac strenuissimi ducis, fuit. Tradunt interemptorem, dum eum mortifere vulnerat, exclamavisse: &#8220;Hic est gladius quemipse fecisti&#8221;. Marii imperatoris contio prima talis fuit: &#8220;Scio, commilitones, posse mihi obici artem pristinam. Sed dicat quisque quod vult. Ego tamen malo ferrum exercere quam luxuria corrumpi, ut alii imperatores. Vos fecistis imperatorem me qui [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Brevissium imperium Marii, viri robustissimi ac strenuissimi ducis, fuit. Tradunt interemptorem, dum eum mortifere vulnerat, exclamavisse: &#8220;Hic est gladius quemipse fecisti&#8221;. Marii imperatoris contio prima talis fuit: &#8220;Scio, commilitones, posse mihi obici artem pristinam. Sed dicat quisque quod vult. Ego tamen malo ferrum exercere quam luxuria corrumpi, ut alii imperatores. Vos fecistis imperatorem me qui numquam quiquam scivi tractare nisi ferrum; faciam igitur ut omnes Germani ceteraeque nationes imperio Romano finitimae, pluribus cladibus acceptis, putent populum Romanum ferratam gentem esse&#8221;.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Fu un brevissimo impero quello di Mario, uomo assai forte e strenue comandante. Si narra che l&#8217;assassino mentre lo aveva ferito a morte, abbia affermato: &#8220;Questa è la spada che lui stesso fece&#8221;. La prima arringa del comandante Mario fu la seguente: &#8220;Lo so, o compagni d&#8217;armi, di proporre l&#8217;arte antica. Ma ognuno sostenga ciò che vuole. Tuttavia io preferisco usare la spada che esser corrotto dalla lussuria, come altri comandanti. Voi mi avete eletto comandante che mai ho saputo trattare cosa alcuna se non con la spada, farò dunque in modo che tutti i Germani e le altre nazioni confinanti all&#8217;impero romano, ricevute molte sconfitte, ritengano che il popolo romano sia un popolo armato di ferro.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/da-fabbro-a-imperatore/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Ottaviano signore unico di Roma&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/ottaviano-signore-unico-di-roma/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/ottaviano-signore-unico-di-roma/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 06 Nov 2011 01:58:13 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1292</guid>
		<description><![CDATA[Post Caesaris necem Octavianus claris operibus vitaeque integritate civium romanorum admirationem exercitabat. Marcus Antonius Alexandriae domicilium constituerat atque molliter vivebat cum Cleopatra, Aegypti regina. Praeterea, Cleopatrae amore atque impulsu, interitum parabat Romano imperio. Senatus igitur, Octaviani hortatu, bellum indixit Antonio Aegyptique reginae. Ideo mense Septembri in sinu maris Actiaci, duumvirorum copiae bellum navale gesserunt. Exercitus [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Post Caesaris necem Octavianus claris operibus vitaeque integritate civium romanorum admirationem exercitabat. Marcus Antonius Alexandriae domicilium constituerat atque molliter vivebat cum Cleopatra, Aegypti regina. Praeterea, Cleopatrae amore atque impulsu, interitum parabat Romano imperio. Senatus igitur, Octaviani hortatu, bellum indixit Antonio Aegyptique reginae. Ideo mense Septembri in sinu maris Actiaci, duumvirorum copiae bellum navale gesserunt. Exercitus classesque pares erant magnaque cum virtute pugnaverunt. Belli exitus adhuc anceps erat, sed subito Cleopatra veloci navigio domum remeavit. Tunc Antonius, imperatoris officii immemor, ad Alexandriam velificavit. Octavianus magna cum celeritate in Aegyptum contendit. Post aemuli mortem, Romam properavit cum ingenti captivorum numero.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Dopo l&#8217;assassinio di Cesare Ottaviano suscitava l&#8217;ammirazione dei cittadini romani con opere famose e con l&#8217;onestà della (sua) vita. Marco Antonio aveva stabilito il domicilio ad Alessandria e viveva fiaccamente con Cleopatra, regina d&#8217;Egitto. Da allora, per amore e per incitamento di Cleopatra, preparava la distruzione dell&#8217;impero romano. Perciò il senato, per consiglio di Ottaviano, dichiarò guerra ad Antonio e alla regina d&#8217;Egitto. Percui nel mese di Settembre nel golfo del mar di Azio, le milizie nemiche combatterono una guerra navale. Gli eserciti e le flotte erano pari e combatterono con grande valore. L&#8217;esito della guerra fu lungamente incerto ma all&#8217;improvviso Cleopatra con un&#8217;imbarcazione veloce ritornò a casa. Allora Antonio, dimentico del suo incarico di comandante, navigò verso Alessandria. Ottaviano con grande velocità si diresse in Egitto. Dopo la morte del nemico, si affrettò verso Roma con un grande numero di prigionieri.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/ottaviano-signore-unico-di-roma/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Ottaviano e Antonio: scontro finale&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/ottaviano-e-antonio-scontro-finale/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/ottaviano-e-antonio-scontro-finale/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 05 Nov 2011 16:19:12 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1288</guid>
		<description><![CDATA[Exercitus classesque pares erant militumque manus magna cum virtute pugnaverunt. Belli exitus adhunc anceps erat, sed subito Cleopatra pugnae locum reliquit ac veloci navigio domum remeavit. Tunc Antonius, imperatoris officii immemor, ab Actiaci maris oris Alexandriam velificavit. Post Cleopatrae Antonique fugam, octavianus magna cum celeritate in Aegyotum contendit. Post aemuli mortem, Romam properavit cum ingenti [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Exercitus classesque pares erant militumque manus magna cum virtute pugnaverunt. Belli exitus adhunc anceps erat, sed subito Cleopatra pugnae locum reliquit ac veloci navigio domum remeavit. Tunc Antonius, imperatoris officii immemor, ab Actiaci maris oris Alexandriam velificavit. Post Cleopatrae Antonique fugam, octavianus magna cum celeritate in Aegyotum contendit. Post aemuli mortem, Romam properavit cum ingenti captivorum numero. Romani cives victoris triumphum magnis plausibus honoribusque celebraverunt.</font></p>
<p><font color="#c28a34">L&#8217;esercito e la flotta erano equivalenti e combattevano con grande virtù. Fin qui l&#8217;esito della battaglia era incerto, ma subito Cleopatra lasciò il luogo della battaglia e con delle barche veloci remò verso casa. Quindi Antonio, immemore del dovere di comandante, veleggiò dalle bocche del mare di Azio ad Alessandria. Dopo la fuga di Antonio e Cleopatra, Ottaviano con grande velocità si diresse in Egitto. Dopo la morte del nemico, si affrettò verso Roma con un grande numero di prigionieri al seguito. I cittadini di Roma celebrarono il trionfo del vincitore con grandi applausi e onori.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/ottaviano-e-antonio-scontro-finale/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;La battaglia navale tra Ottaviano e Antonio&#8221; (&#8220;La battaglia di Azio&#8221;)</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-battaglia-navale-tra-ottaviano-e-antonio-la-battaglia-di-azio/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-battaglia-navale-tra-ottaviano-e-antonio-la-battaglia-di-azio/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 05 Nov 2011 16:15:14 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1286</guid>
		<description><![CDATA[Post crebas contentiones Octavianus et Antonius foedus patraverunt: Octavianus Italiam Hispaniamque obtinuit, Antonio Orientes regionum imperium contigit. Antonius Alexandriae domicilium constituerat et cum Cleopatra, Aegypti regina, molliter vivebat. Praeterea, Cleopatrae amore atque impulsu, Romano imperio interitum parabat. Senatus igitur, Octaviani hortatu, bellum duumvirum copiae bellum navale gesserunt; exercitus classesque pares erant magnaque cum virtute pugnaverunt. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Post crebas contentiones Octavianus et Antonius foedus patraverunt: Octavianus Italiam Hispaniamque obtinuit, Antonio Orientes regionum imperium contigit. Antonius Alexandriae domicilium constituerat et cum Cleopatra, Aegypti regina, molliter vivebat. Praeterea, Cleopatrae amore atque impulsu, Romano imperio interitum parabat. Senatus igitur, Octaviani hortatu, bellum duumvirum copiae bellum navale gesserunt; exercitus classesque pares erant magnaque cum virtute pugnaverunt. Belli exitus diu anceps fuit, sed subito Cleopatra veloci navigio fugam occupavit et domum remeavit. Tunc Antonius quoque, imperatoris officii immemor, Alexandriam velificavit. Desertoris Antonii militibus, victis animoque fractis, Octavianus vitam veniamque promisit.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Dopo aspre contese Ottaviano ed Antonio stipularono un&#8217;alleanza: Ottaviano ottenne l&#8217;Italia e la Spagna, ad Antonio toccò il comando delle regioni dell&#8217;Oriente. Antonio aveva stabilito la sua sede ad Alessandria e viveva dissolutamente con Cleopatra, regina d&#8217;Egitto. Da allora, per amore e su istigazione di Cleopatra preparava la fine dell&#8217;impero romano. Il Senato dunque, per esortazione di Ottaviano dichiarò guerra ad Antonio e alla regina d&#8217;Egitto. Per cui, nel mese di settembre, nel golfo di Azio, le truppe dei duumviri condussero una battaglia navale. Gli eserciti e le flotte erano pari e combatterono con grande valore. L&#8217;esito della guerra fu a lungo incerto, ma, all&#8217;improvviso Cleopatra si volse in fuga con una nave veloce e se ne tornò in patria. Allora anche Antonio, dimentico dei doveri di un comandante, fece vela verso Alessandria. Ottaviano promise la vita ed il perdono ai soldati del disertore Antonio, vinti e completamente demoralizzati.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-battaglia-navale-tra-ottaviano-e-antonio-la-battaglia-di-azio/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;I Galli entrano a Roma&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/i-galli-entrano-a-roma/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/i-galli-entrano-a-roma/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 08 Sep 2011 11:04:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1283</guid>
		<description><![CDATA[Galli tam bellicosi erant ut, Brenni ductu, in Padi planitem irruperint et omnia ferro ignique vastaverint. Cum Brennus Romam capere vellet, per Etruriam trasiit agros urbesque incendens et, cum duos Romanorum exercitus profligavisset atque fugavisset, at Urbem accedit atque castra apud Tiberim posuit. Deinde Galli tanto impetu Romam petiverunt ut maximam urbis partem, praeter Capitolii [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Galli tam bellicosi erant ut, Brenni ductu, in Padi planitem irruperint et omnia ferro ignique vastaverint. Cum Brennus Romam capere vellet, per Etruriam trasiit agros urbesque incendens et, cum duos Romanorum exercitus profligavisset atque fugavisset, at Urbem accedit atque castra apud Tiberim posuit. Deinde Galli tanto impetu Romam petiverunt ut maximam urbis partem, praeter Capitolii arcem, occupaverint. Tum Romani cum liberis et uxoribusque, urbe relicta, in montes urbi propinquos confugerunt. Patres tantum Romae manserunt et animo sic firmo fuerunt ut hostium adventum in Curia expectaverint, ubi plerique trucidati sunt. Nocte quadam evenit ut, cum Galli iam moenia arcis ascendissent atque Capitolium occupaturi essent, anseres, Iunoni sacri, tanto clangore obstreperent ut e somno excitaverint Manlium, arcis custodem, qui statim commilitones ad arma vocavit. Universi in eius auxilium accurrerunt et tanta vitrute puganverunt ut Galli fugati sin tac Capitolium servatum (sit). Deinde, cum Camillus quoque cum exercitu supervenisset, barbari profligati sunt.</font></p>
<p><font color="#c28a34">I Galli erano talmente bellicosi che, sotto il comando di Brenno, invasero la pianura del Po e saccheggiarono tutto col ferro e col fuoco. Brenno, volendo conquistare Roma, attraverso l&#8217;Etruria oltrepassò, marciando, campi e città e, dopo aver sconfitto e messo in fuga due eserciti dei Romani, si avvicinò a Roma e pose l&#8217;accampamento presso il Tevere. In seguito, i Galli attaccarono Roma con un impeto così grande che occuparono una grandissima parte della città, tranne la rocca del Campidoglio. Allora i Romani con i figli e le mogli, abbandonata la città, si rifugiarono sui monti vicini alla città. Restarono a Roma soltanto i patrizi ed ebbero un animo così saldo che attesero l&#8217;arrivo dei nemici nel Senato, dove moltissimi furono trucidati. Una notte accadde che, dopo che i Galli erano già saliti sulle mura della Rocca e stavano per occupare il Campidoglio, le oche, sacre a Giunone, schiamazzarono con tanto stridore al punto da destare dal sonno Manlio, custode della rocca, il quale subito chiamò i compagni alle armi. Tutti insieme accorsero in suo aiuto e combatterono con tanto valore che i Galli furono messi in fuga e il Campidoglio fu salvato. Poi, essendo sopraggiunto anche Camillo con un esercito, i barbari furono sconfitti.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/i-galli-entrano-a-roma/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;La preghiera del sacerdote Crise ad Apollo&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/1258/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/1258/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 25 Jul 2011 11:12:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1258</guid>
		<description><![CDATA[Graeci urbem diripuerant et omnes virgines secum abduxerant; in his Chryseidem, filiam Chrisae, Apollinis sacerdotis. Maestrus igitur pater puellae in castra Graecorum venit, ut filiam redimeret, sed frustra oravit ducem Agamemnonem, qui non solum captivam servavit, sed gravibus minis sacerdotem terruit. Chryses igitur celeriter e castris discessit, sed cum procul fuic sit Apollinem oravit: &#8220;Deus, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Graeci urbem diripuerant et omnes virgines secum abduxerant; in his Chryseidem, filiam Chrisae, Apollinis sacerdotis. Maestrus igitur pater puellae in castra Graecorum venit, ut filiam redimeret, sed frustra oravit ducem Agamemnonem, qui non solum captivam servavit, sed gravibus minis sacerdotem terruit. Chryses igitur celeriter e castris discessit, sed cum procul fuic sit Apollinem oravit: &#8220;Deus, qui geris arcum argenteum et Tenedi incolis imperas, si semper tuum sacellum coronis ornavi et pingues haedos tibi immolavi, Graeci tuis sagittis poenas suis sceleris persolvant&#8221;. Statim Apollo preces auduvut sacerdotis, ex Olympo descendit. Sed cum Agamemnom causam irae Apollinis cognovit filiam patri reddidit et etiam hecatombe Apollinis iram placavit. Tum Apollo pestilentiam sedavit et aegros omnes sanavit viros.</font></p>
<p><font color="#c28a34">I Greci avevano distrutto la città ed avevano portato con loro tutte le fanciulle; tra esse Criseide, figlia di Crise, sacerdote di Apollo. Pertanto, triste, il padre della fanciulla si recò nell&#8217;accampamento dei Greci, per riscattare la figlia, ma invano pregò il comandante Agamennone, il quale, non soltanto, custodì la prigioniera, ma spaventò il sacerdote con gravi minacce. Crise, dunque, si allontanò rapidamente dall&#8217;accampamento, ma non appena fu un po&#8217; lontano così pregò Apollo: &#8220;Dio, che porti l&#8217;arco d&#8217;argento e domini sugli abitanti di Tenedo, se ho ornato sempre il tuo tempietto e ti ho immolato grasse vittime, i Greci paghino le pene per le loro scelleratezze con le tue frecce!&#8221;. Subito Apollo ascoltò le preghiere del sacerdote, scese dall&#8217;Olimpo. Ma quando Agamennone conobbe la causa dell&#8217;ira di Apollo, restituì la figlia al padre e placò l&#8217;ira di Apollo persino con un&#8217;ecatombe. Allora Apollo arrestò la pestilenza e risanò tutti gli uomini malati.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/1258/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;La vita dei marinai&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-vita-dei-marinai/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-vita-dei-marinai/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 28 Jun 2011 08:54:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1251</guid>
		<description><![CDATA[Olim Syracusis periti nautae vivebant et per multas terras errabant. A fabris scaphae extruebantur et naviculae celeriter undas sulcabant. Nautae et in diurnis et in nocturnis horis navigabant, magno cum animo in altum contendebant. Ad vesperam enim nautae studio astra observant sic cursum diligenter tenebunt. Ex Sicilia multi nautae in Africae oras aut in Greciae [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Olim Syracusis periti nautae vivebant et per multas terras errabant. A fabris scaphae extruebantur et naviculae celeriter undas sulcabant. Nautae et in diurnis et in nocturnis horis navigabant, magno cum animo in altum contendebant. Ad vesperam enim nautae studio astra observant sic cursum diligenter tenebunt. Ex Sicilia multi nautae in Africae oras aut in Greciae emporia procedebant et lucrosam mercaturam faciebant. Aliquando propter ventum in vadum navigium impingebant aut in loco tuto in ancoris consistebant. Piratae maxime nautis inimici erant. In nautarum scaphas impetum saepe faciebant: nautas cibo, aqua, pecunia et armis spoliabant, viros necabant et flammis naviculam penitus delebant. Etiam Syracusarum incolae piratas timebant: saepe a viris familiae divitiaeque armis defendebantur et a matronis pretiosae gemmae in amphoris condebantur.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Un tempo a Siracusa vivevano esperti marinai ed erravano attraverso molte terre. Dai fabbri erano costruiti gli scafi e le piccole navi solcavano velocemente le onde. I marinai navigavano di giorno e di notte e con molto coraggio si spingevano in alto mare. A sera infatti i marinai con impegno osservano le stelle così scrupolosamente che mantengono la rotta. Dalla Sicilia molti marinai si dirigevano verso le imboccature dei porti dell&#8217;Africa e verso i mercati della Grecia e facevano lucrosi affari. Talora a causa del vento, le navicelle erano spinte nell&#8217;insenatura o in un luogo sicuro e gettavano le ancore. I pirati erano grandissimi nemici dei marinai. Spesso si scagliavano contro gli scafi e rubavano cibo, acqua, denaro ed armi, uccidevano gli uomini e distruggevano interamente la barca con il fuoco. Anche gli abitanti di Siracusa temevano i pirati. Spesso dagli uomini le ricchezze erano difese con le armi e dalle donne le pietre preziose erano nascoste nelle anfore.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-vita-dei-marinai/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;La congiura di Catilina&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-congiura-di-catilina-2/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-congiura-di-catilina-2/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 23 Jun 2011 18:44:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1241</guid>
		<description><![CDATA[M.Tullio Cicerone C.Antonio consulibus facta est Romae coniuratio. Praeerat L. Sergius Catilina, iuvenis nobilis generis, sed perditis moribus, qui constituerat consules aliosque magistratus iterficere, urbem incendio delere, rerum potiri. Adlexerat blanditiis iuvenes imperitos et cupidos divitiarum et voluptatum, praeterea omnium qui rerum novarum cupiditate flagrabant, promittens magna lucra magnsque quaestus. M.Cicero, gravitatem periculi considerans, motum [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">M.Tullio Cicerone C.Antonio consulibus facta est Romae coniuratio. Praeerat L. Sergius Catilina, iuvenis nobilis generis, sed perditis moribus, qui constituerat consules aliosque magistratus iterficere, urbem incendio delere, rerum potiri. Adlexerat blanditiis iuvenes imperitos et cupidos divitiarum et voluptatum, praeterea omnium qui rerum novarum cupiditate flagrabant, promittens magna lucra magnsque quaestus. M.Cicero, gravitatem periculi considerans, motum sine mora repressit. Coniurati qui in urbe manserant comprehensi et interfecti sunt. Sed Catilina, qui iam Roma effugerat, exercitu collecto, cum copiis M.Antonio conflixit. Apud Pistorium profligatus est et morte strenue pugnans appetivi.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Sotto il consolato di M. Tullio Cicerone e C. Antonio a Roma fu fatta una congiura. Ne era a capo L. Sergio Catilina giovane di nobile stirpe, ma di dissoluti costumi, il quale aveva deciso di uccidere i consoli e gli altri magistrati, di distruggere la città con un incendio e impadronirsi del potere. Aveva attirato a sè con lusinghe giovani inesperti e desiderosi di ricchezze soprattutto quelli che ardevano dal desiderio di cose nuove promettendo grandi guadagni e grandi vantaggi. M. Cicerone rendendosi conto della gravità del pericolo represse senza indugio il movimento politico. I congiurati che erano rimasti in città furono catturati ed uccisi. Ma Catilina, che già si era allontanato da Roma, dopo avere riunito l&#8217;esercito si scontrò con le milizie di Antonio. Fu sconfitto presso Pistoia e combattendo strenuamente andò verso la morte.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/la-congiura-di-catilina-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Alcuni esempi della forza d&#8217;animo degli Spartani&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/alcuni-esempi-della-forza-d-animo-degli-spartani/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/alcuni-esempi-della-forza-d-animo-degli-spartani/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 21 Jun 2011 22:41:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1238</guid>
		<description><![CDATA[Lacefdamonius quidam, ab ephoris damnatus, cum ad mortem duceretur, vultu hilari atque laeto erat. Civi ei dicenti: &#8220;Contemnisne leges Lycurgi?&#8221;, respondit: &#8220;Ego vero illi mazimam gratiam habeo, qui me ea poena me multaverit, quam sine ulla impensa possem dissolvere&#8221;. Eodem animo Lacedaemoniii in Thermopylis occiderunt. Quid ille eorum dux Leonidas dixit? &#8220;Pergite, milites, amino forti; [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Lacefdamonius quidam, ab ephoris damnatus, cum ad mortem duceretur, vultu hilari atque laeto erat. Civi ei dicenti: &#8220;Contemnisne leges Lycurgi?&#8221;, respondit: &#8220;Ego vero illi mazimam gratiam habeo, qui me ea poena me multaverit, quam sine ulla impensa possem dissolvere&#8221;. Eodem animo Lacedaemoniii in Thermopylis occiderunt. Quid ille eorum dux Leonidas dixit? &#8220;Pergite, milites, amino forti; hodie apud inferos fortasse cenabimus&#8221;. Fuit haes gens fortis, dum Lycurgi leges vigebant. Cum ante pugnam hostis quidam in colloquio gloriose dixiset: &#8220;Solem prae iaculorum et sagittarum multitudine non videvitis&#8221;, Lacedaemonius miles: &#8220;In umbra igitur&#8221; &#8211; inquit &#8211; &#8220;pugnabimus&#8221;. Non solum Lacedaemoniorum viros commemorare possum, sed etiam feminas. Tradunt enim Lacaenam quandam, cum filium in proelio interfectum esse audivisset, &#8220;Idcirco&#8221; &#8211; inquit &#8211; &#8220;eum genueram, ut pro patria mortem occumbere non dubitaret&#8221;.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Uno spartano, condannato dagli Efori, essendo condotto a morte, era con volto ilare e lieto. Al cittadino che gli diceva: disprezzi forse le leggi di Licurgo, risponde: &#8220;Io invero sono riconoscente a quello perchè mi ha punito con questa pena che potrei dissolvere senza alcuna spesa&#8221;. Con lo stesso animo i Lacedemoni uccisero nelle Termopili. Cosa disse il loro comandante Leonida? &#8220;Volgete, soldati, con animo forte, oggi ceneremo presso gli inferi&#8221;. Fu questa gente forte finchè vigevano le leggi di Licurgo. Avendo detto gloriosamente prima della battaglia un nemico in colloquio: &#8220;Non avete visto il sole per la moltitudine di dardi e giavellotti. Un soldato spartano: &#8220;Combatteremo, dunque, nell&#8217;ombra&#8221;. Non solo posso commemorare gli uomini Spartani, ma anche le donne. Dicono infatti che una spartana, avendo sentito che il figlio era stato ucciso in combattimento, disse: &#8220;Per questo motivo lo ho generato perchè non esitasse a soccombere alla morte per la patria&#8221;.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/alcuni-esempi-della-forza-d-animo-degli-spartani/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;I Romani alle Forche Caudine&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/i-romani-alle-forche-caudine/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/i-romani-alle-forche-caudine/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 13 Jun 2011 14:34:13 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Altre versioni]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1236</guid>
		<description><![CDATA[Spurius Postumius consul, a quo bellum adversus Samnites gerebatur, a Pontio duce hostium in insidias inductus est. Nam simulati trasfugae ad hoc officium missi erant, qui Romani dicerent Luceriam, Apuliae urbem, a Samnitibus obsideri. Consul, ne Lucerini, boni ac fideles socii, desererentur, exercitum movit; sed, cum in angustias se insinuavissent, Quae Caudinae dicebantur, sensit repente [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Spurius Postumius consul, a quo bellum adversus Samnites gerebatur, a Pontio duce hostium in insidias inductus est. Nam simulati trasfugae ad hoc officium missi erant, qui Romani dicerent Luceriam, Apuliae urbem, a Samnitibus obsideri. Consul, ne Lucerini, boni ac fideles socii, desererentur, exercitum movit; sed, cum in angustias se insinuavissent, Quae Caudinae dicebantur, sensit repente exercitum suum ab hostibus deprehensum et clausum esse, atque bomnem spem invadendi adeptam esse. Milites, undique superiora loca a Samnitibus obsessa bomnesque angustiarum exitus obstructos cernentes, diu immobiles silent; deinde erumpunt in querelas adversus duces, quorum temeritate in eum locum adducti erant. Postero die,Romani legatos miserunt ut pacem peterent. Pax concessa est ea lege ut omnes, consules consules primi, deinde singuli milites sub iugum traducerentur. Romanis, cum a saltu evasissent, libertas morte tristior fuit:pudor fugere colloquia et coetus hominum cogebat.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Il console Spurio Postumio, dal quale era condotta la guerra contro i Sanniti, fu spinto in un agguato da Ponzio comandante dei nemici. Infatti furono inviati come falsi disertori per questo compito, che i Romani dicessero che Lucera, città della Puglia, era presidiata dai Sanniti. Il console Spurio affinchè gli abitanti di Lucera, buoni e fedeli alleati, non fossero abbandonati, spostò l&#8217;esercito; ma essendosi introdotto in dei luoghi angusti, che erano detti Forche Caudine, intuì immediatamente che il suo esercito era stato sorpreso e catturato e che ogni speranza di scampare all&#8217;assedio era morta. I soldati vedendo chiaramente che le alture facevano da ostacolo dappertutto e che tutte le vie di uscita del luogo angusto erano bloccate dai sanniti, rimasero in silenzio a lungo, poi scoppiarono in rimproveri contro i comandanti, dalla cui imprudenza furono portati in quei luoghi. Il giorno dopo, i Romani mandarono gli ambasciatori per chiedere la pace. La pace fu concessa a questo patto, che tutti, per primi i consoli, poi i singoli soldati, fossero fatti passare sotto il giogo. Uscendo dal luogo boscoso, la libertà per i Romani fu più triste della morte: la vergogna spingeva ad evitare i colloqui e le riunioni tra gli uomini.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/altre-versioni/i-romani-alle-forche-caudine/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

