<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>LOL - Versioni Tradotte &#187; Cesare</title>
	<atom:link href="http://www.versionitradotte.it/versioni/cesare/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.versionitradotte.it</link>
	<description>Latino On Line - Versioni di latino tradotte</description>
	<lastBuildDate>Tue, 07 Feb 2012 01:24:05 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3.1</generator>
		<item>
		<title>&#8220;I druidi&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-druidi/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-druidi/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 25 Jul 2011 17:06:16 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1263</guid>
		<description><![CDATA[In omni Gallia druides honorati sunt atque multas utilitates habent: a bello abesse consuerunt neque tributa pendunt. Militiae vacationem omniumque rerum immunitatem habent. Tantis praemiis excitati, multi iuvenes sua sponte apud eos in disciplinam conveniunt aut a parentibus propinquisque mittuntur. Discipulos,suos animos ad eorum praecepta applicantes, magnum numerum versuum ediscere constat. Itaque annos nonnulli vicenos [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">In omni Gallia druides honorati sunt atque multas utilitates habent: a bello abesse consuerunt neque tributa pendunt. Militiae vacationem omniumque rerum immunitatem habent. Tantis praemiis excitati, multi iuvenes sua sponte apud eos in disciplinam conveniunt aut a parentibus propinquisque mittuntur. Discipulos,suos animos ad eorum praecepta applicantes, magnum numerum versuum ediscere constat. Itaque annos nonnulli vicenos in disciplina permanent. Druides enim ea sacra litteris mandare recusant ne in vulgus sua disciplina pervulgata sit. In primis animas non interire docent sed, cum eae ex corpore excesserint, ab aliis ad alios mortales transire.Sacerdotes iuvenes virosque hac doctrina maxime ad virtutem excitari putant, cum mortis metum neglegunt. Multa praeterea de sideribus atque eorum motu, de mundi ac terrarum magnitudine, de rerum natura vi ac potestate disputant et iuventuti tradunt. Hodie fama est Gallos religionibus se admodum dedisse.</font></p>
<p><font color="#c28a34">In tutta la Gallia i druidi sono onorati e hanno molti vantaggi: si tengono lontano dalla guerra e non pagano le tasse. Sono esenti dal servizio militare e hanno l&#8217;immunità da tutte le cose. Eccitati da tanti premi, molti giovani di loro spontanea volontà si radunano presso di loro per l&#8217;insegnamento o sono mandati dai propri genitori. I discepoli, rivolgendo i loro animi ai loro insegnamenti, imparano un grande numero di poesie a memoria. Perciò rimangono parecchi anni nella formazione. I druidi infatti si oppongono al fatto che sia inoltrata la loro sacra letteratura affinchè non sia divulgata la loro dottrina nel volgo. Insegnano che le anime non muoiono subito ma, quando esse escono dai corpi, passano da quesi corpi a quelli di altri. I sacerdoti pensano di spronare a questa dottrina i giovani e gli uomini con la virtù soprattutto, dimenticano la paura della morte. Soprattutto parlano di molte cose delle stelle e del loro movimento, circa la grandezza del mondo e della terra, delle cose che riguardano la forza e la potenza della natura e la raccontano ai giovani. Oggi è noto che i Galli si dedicassero sopra ogni modo alla religione.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-druidi/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;I Druidi sono anche giudici&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-druidi-sono-anche-giudici/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-druidi-sono-anche-giudici/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 23 Dec 2010 14:17:36 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1154</guid>
		<description><![CDATA[In omni Gallia eorum hominum, qui aliquo sunt numero atque honore, genera sunt duo. Nam plebes paene servorum habetur loco, quae nihil audet per se, nullo adhibetur consilio. Plerique, cum aut aere alieno aut magnitudine tributorum aut iniuria potentiorum premuntur, sese in servitutem dicant nobilibus: in hos eadem omnia sunt iura, quae dominis in servos. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">In omni Gallia eorum hominum, qui aliquo sunt numero atque honore, genera sunt duo. Nam plebes paene servorum habetur loco, quae nihil audet per se, nullo adhibetur consilio. Plerique, cum aut aere alieno aut magnitudine tributorum aut iniuria potentiorum premuntur, sese in servitutem dicant nobilibus: in hos eadem omnia sunt iura, quae dominis in servos. Sed de his duobus generibus alterum est druidum, alterum equitum. Illi rebus divinis intersunt, sacrificia publica ac privata procurant, religiones interpretantur: ad hos magnus adulescentium numerus disciplinae causa concurrit, magnoque hi sunt apud eos honore. Nam fere de omnibus controversiis publicis privatisque constituunt, et, si quod est admissum facinus, si caedes facta, si de hereditate, de finibus controversia est, idem decernunt, praemia poenasque constituunt; si qui aut privatus aut populus eorum decreto non stetit, sacrificiis interdicunt. Haec poena apud eos est gravissima.</font></p>
<p><font color="#c28a34">In tutta la Gallia ci sono due classi di persone tenute in un certo conto e riguardo. La gente del popolo, infatti, è considerata quasi alla stregua dei servi, non prende iniziative e non viene ammessa alle assemblee. I più, oberati dai debiti, dai tributi gravosi o dai soprusi dei potenti, si mettono al servizio dei nobili, che su di essi godono degli stessi diritti che hanno i padroni sugli schiavi. Delle due classi, dunque, la prima comprende i druidi, l&#8217;altra i cavalieri. I druidi si occupano delle cerimonie religiose, provvedono ai sacrifici pubblici e privati, regolano le pratiche del culto. Moltissimi giovani accorrono a istruirsi dai druidi, che tra i Galli godono di grande onore. Infatti, risolvono quasi tutte le controversie pubbliche e private e, se è stato commesso un reato, se c&#8217;è stato un omicidio, oppure se sorgono problemi d&#8217;eredità o di confine, sono sempre loro a giudicare, fissando risarcimenti e pene. Se qualcuno &#8211; si tratti di un privato cittadino o di un popolo &#8211; non si attiene alle loro decisioni, gli interdicono i sacrifici. È la pena più grave tra i Galli.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-druidi-sono-anche-giudici/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>De Bello Gallico, VI, 13</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-vi-13/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-vi-13/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 23 Dec 2010 14:15:06 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1152</guid>
		<description><![CDATA[In omni Gallia eorum hominum, qui aliquo sunt numero atque honore, genera sunt duo. Nam plebes paene servorum habetur loco, quae nihil audet per se, nullo adhibetur consilio. Plerique, cum aut aere alieno aut magnitudine tributorum aut iniuria potentiorum premuntur, sese in servitutem dicant nobilibus: in hos eadem omnia sunt iura, quae dominis in servos. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">In omni Gallia eorum hominum, qui aliquo sunt numero atque honore, genera sunt duo. Nam plebes paene servorum habetur loco, quae nihil audet per se, nullo adhibetur consilio. Plerique, cum aut aere alieno aut magnitudine tributorum aut iniuria potentiorum premuntur, sese in servitutem dicant nobilibus: in hos eadem omnia sunt iura, quae dominis in servos. Sed de his duobus generibus alterum est druidum, alterum equitum. Illi rebus divinis intersunt, sacrificia publica ac privata procurant, religiones interpretantur: ad hos magnus adulescentium numerus disciplinae causa concurrit, magnoque hi sunt apud eos honore. Nam fere de omnibus controversiis publicis privatisque constituunt, et, si quod est admissum facinus, si caedes facta, si de hereditate, de finibus controversia est, idem decernunt, praemia poenasque constituunt; si qui aut privatus aut populus eorum decreto non stetit, sacrificiis interdicunt. Haec poena apud eos est gravissima. Quibus ita est interdictum, hi numero impiorum ac sceleratorum habentur, his omnes decedunt, aditum sermonemque defugiunt, ne quid ex contagione incommodi accipiant, neque his petentibus ius redditur neque honos ullus communicatur. His autem omnibus druidibus praeest unus, qui summam inter eos habet auctoritatem. Hoc mortuo aut si qui ex reliquis excellit dignitate succedit, aut, si sunt plures pares, suffragio druidum, nonnumquam etiam armis de principatu contendunt. Hi certo anni tempore in finibus Carnutum, quae regio totius Galliae media habetur, considunt in loco consecrato. Huc omnes undique, qui controversias habent, conveniunt eorumque decretis iudiciisque parent. Disciplina in Britannia reperta atque inde in Galliam translata esse existimatur, et nunc, qui diligentius eam rem cognoscere volunt, plerumque illo discendi causa proficiscuntur</font></p>
<p><font color="#c28a34">In tutta la Gallia ci sono due classi di persone tenute in un certo conto e riguardo. La gente del popolo, infatti, è considerata quasi alla stregua dei servi, non prende iniziative e non viene ammessa alle assemblee. I più, oberati dai debiti, dai tributi gravosi o dai soprusi dei potenti, si mettono al servizio dei nobili, che su di essi godono degli stessi diritti che hanno i padroni sugli schiavi. Delle due classi, dunque, la prima comprende i druidi, l&#8217;altra i cavalieri. I druidi si occupano delle cerimonie religiose, provvedono ai sacrifici pubblici e privati, regolano le pratiche del culto. Moltissimi giovani accorrono a istruirsi dai druidi, che tra i Galli godono di grande onore. Infatti, risolvono quasi tutte le controversie pubbliche e private e, se è stato commesso un reato, se c&#8217;è stato un omicidio, oppure se sorgono problemi d&#8217;eredità o di confine, sono sempre loro a giudicare, fissando risarcimenti e pene. Se qualcuno &#8211; si tratti di un privato cittadino o di un popolo &#8211; non si attiene alle loro decisioni, gli interdicono i sacrifici. È la pena più grave tra i Galli. Chi ne è stato colpito, viene considerato un empio, un criminale: tutti si scostano alla sua vista, lo evitano e non gli rivolgono la parola, per non contrarre qualche sciagura dal suo contatto; non è ammesso a chiedere giustizia, né può essere partecipe di qualche carica. Tutti i druidi hanno un unico capo, che gode della massima autorità. Alla sua morte, ne prende il posto chi preceda gli altri druidi in prestigio, oppure, se sono in parecchi ad avere uguali meriti, la scelta è lasciata ai voti dei druidi, ma talvolta si contendono la carica addirittura con le armi. In un  determinato periodo dell&#8217;anno si radunano in un luogo consacrato, nella regione dei Carnuti, ritenuta al centro di tutta la Gallia. Chi ha delle controversie, da ogni regione qui si reca e si attiene alla decisione e al verdetto dei druidi. Si crede che la loro dottrina sia nata in Britannia e che, da lì, sia passata in Gallia: ancor oggi, chi intende approfondirla, in genere si reca sull&#8217;isola per istruirsi.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-vi-13/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>De Bello Gallico, VI, 11</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-vi-11/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-vi-11/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 23 Dec 2010 14:03:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1150</guid>
		<description><![CDATA[Quoniam ad hunc locum perventum est, non alienum esse videtur de Galliae Germaniaeque moribus et quo differant hae nationes inter sese proponere. In Gallia non solum in omnibus civitatibus atque in omnibus pagis partibusque, sed paene etiam in singulis domibus factiones sunt, earumque factionum principes sunt qui summam auctoritatem eorum iudicio habere existimantur, quorum ad [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Quoniam ad hunc locum perventum est, non alienum esse videtur de Galliae Germaniaeque moribus et quo differant hae nationes inter sese proponere. In Gallia non solum in omnibus civitatibus atque in omnibus pagis partibusque, sed paene etiam in singulis domibus factiones sunt, earumque factionum principes sunt qui summam auctoritatem eorum iudicio habere existimantur, quorum ad arbitrium iudiciumque summa omnium rerum consiliorumque redeat. Itaque eius rei causa antiquitus institutum videtur, ne quis ex plebe contra potentio rem auxili egeret: suos enim quisque opprimi et circumveniri non patitur, neque, aliter si faciat, ullam inter suos habet auctoritatem. Haec eadem ratio est in summa totius Galliae: namque omnes civitates in partes divisae sunt duas.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Poiché si è giunti a questo punto della narrazione non sembra che sia inopportuno parlare dei costumi della Gallia e della Germania e in che cosa differiscono queste popolazioni fra loro. In Gallia esistono fazioni non solo in tutte le città, villaggi e cantoni, ma anche quasi in ogni casa, e di queste fazioni sono i capi coloro che a loro giudizio si stima che abbiano la massima autorità, al cui giudizio e arbitrio è affidato il sommo potere decisionale. E sembra che ciò sia stato stabilito anticamente a questo scopo, affinché nessuno fra la plebe fosse privo di difese contro i più potenti: infatti nessuno sopporta che i suoi vengano oppressi e sopraffatti e non avrebbe nessuna autorità fra i suoi se agisse diversamente. Questo regime è lo stesso in tutta quanta la Gallia: ed infatti tutte le città sono divise in due partiti.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-vi-11/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>De Bello Gallico IV, 12</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-iv-12/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-iv-12/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 03 Dec 2010 17:22:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1137</guid>
		<description><![CDATA[At hostes, ubi primum nostros equites conspexerunt, quorum erat V milium numerus, cum ipsi non amplius DCCC equites haberent, quod ii qui frumentandi causa erant trans Mosam profecti nondum redierant, nihil timentibus nostris, quod legati eorum paulo ante a Caesare discesserant atque is dies indutiis erat ab his petitus, impetu facto celeriter nostros perturbaverunt; rursus [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">At hostes, ubi primum nostros equites conspexerunt, quorum erat V milium numerus, cum ipsi non amplius DCCC equites haberent, quod ii qui frumentandi causa erant trans Mosam profecti nondum redierant, nihil timentibus nostris, quod legati eorum paulo ante a Caesare discesserant atque is dies indutiis erat ab his petitus, impetu facto celeriter nostros perturbaverunt; rursus his resistentibus consuetudine sua ad pedes desiluerunt subfossis equis compluribus nostris deiectis reliquos in fugam coniecerunt atque ita perterritos egerunt ut non prius fuga desisterent quam in conspectum agminis nostri venissent. In eo proelio ex equitibus nostris interficiuntur IIII et LXX, in his vir fortissimus Piso Aquitanus, amplissimo genere natus, cuius avus in civitate sua regnum obtinuerat amicus a senatu nostro appellatus. Hic cum fratri intercluso ab hostibus auxilium ferret, illum ex periculo eripuit, ipse equo vulnerato deiectus, quoad potuit, fortissime restitit; cum circumventus multis vulneribus acceptis cecidisset atque id frater, qui iam proelio excesserat, procul animadvertisset, incitato equo se hostibus obtulit atque interfectus est.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Ma i nemici, appena videro la nostra cavalleria, che contava cinquemila unità, mentre loro non avevano più di ottocento cavalieri, visto che non erano ancora tornati quelli che erano stati mandati al di là della Mosa in cerca di grano, assalirono e sbaragliarono i nostri che non avevano ragione di temere un assalto, dal momento che gli ambasciatori dei Germani avevano da poco lasciato Cesare, dopo aver chiesto quel giorno di tregua. Quando i nostri si ripresero e cominciarono ad opporre resistenza, i nemici, seguendo la tattica abituale, smontarono e, colpendo dal basso i cavalli, disarcionarono parecchi dei nostri costringendo gli altri alla fuga, inseguendoli e spaventandoli al punto che non cessarono di fuggire se non quando furono in vista del nostro esercito in marcia. Perdemmo in questa battaglia settantaquattro cavalieri, tra i quali Pisone Aquitano, un uomo coraggiosissimo, di nobilissima stirpe, il cui avo aveva tenuto tra la sua gente il comando supremo e ricevuto dal nostro senato il titolo di amico del popolo romano. Questi, accorso in aiuto del fratello, che era stato circondato dai nemici, era riuscito a strapparlo al pericolo, ma, essendo stato colpito il suo cavallo, fu a sua volta disarcionato, e fino a quando gli fu possibile, resistette con grande valore, finché, circondato, cadde coperto di ferite. Quando il fratello, che ormai si era ritirato dalla battaglia, lo vide da lontano, spronato il cavallo, si slanciò tra i nemici e venne ucciso.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-gallico-iv-12/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Cassivellauno si arrende a Cesare&#8221; (&#8220;La resa di Cassivellauno&#8221;)</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/cassivellauno-si-arrende-a-cesare-la-resa-di-cassivellauno/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/cassivellauno-si-arrende-a-cesare-la-resa-di-cassivellauno/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 02 Sep 2010 18:02:22 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1075</guid>
		<description><![CDATA[Dum haec in his locis geruntur, Cassivellaunus ad Cantium, quod esse ad mare supra demonstravimus, quibus regionibus quattuor reges praeerant, Cingetorix, Carvilius, Taximagulus, Segovax, nuntios mittit atque eis imperat uti coactis omnibus copiis castra navalia de improviso adoriantur atque oppugent. Ei cum ad castra venissent, nostri eruptione facta multis eorum interfectis, capto etiam nobili duce [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Dum haec in his locis geruntur, Cassivellaunus ad Cantium, quod esse ad mare supra demonstravimus, quibus regionibus quattuor reges praeerant, Cingetorix, Carvilius, Taximagulus, Segovax, nuntios mittit atque eis imperat uti coactis omnibus copiis castra navalia de improviso adoriantur atque oppugent. Ei cum ad castra venissent, nostri eruptione facta multis eorum interfectis, capto etiam nobili duce Lugotorige suos incolumes reduxerunt. Cassivellaunus hoc proelio nuntiato tot detrimentis acceptis, vastatis finibus, maxime etiam permotus defectione civitatum legatos per Atrebatem Commium de deditione ad Caesarem mittit. Caesar, cum constituisset hiemare in continenti propter repentinos Galliae motus, neque multum aestatis superesset, atque id facile extrahi posse intellegeret, obsides imperat et quid in annos singulos vectigalis populo Romano Britannia penderet constituit; interdicit atque imperat Cassivellauno, ne Mandubracio neu Trinobantibus noceat.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Nel corso di tali avvenimenti, Cassivellauno invia dei messi nel Canzio, regione che si affaccia sul mare &#8211; lo si è già ricordato &#8211; e che era governata da quattro re: Cingetorige, Carvilio, Taximagulo e Segovace. A essi ordina di raccogliere tutte le loro truppe e di sferrare un improvviso attacco all&#8217;accampamento navale romano, ponendolo sotto assedio. Appena i nemici giunsero al campo, i nostri effettuarono una sortita e ne fecero strage: catturato anche il loro capo, Lugotorige, di nobile stirpe, rientrarono sani e salvi. Quando gli fu annunciato l&#8217;esito della battaglia, Cassivellauno, visti i tanti rovesci, i territori devastati e scosso, soprattutto, dalle defezioni, invia, tramite l&#8217;atrebate Commio, una legazione a Cesare per trattare la resa. Cesare aveva deciso di svernare sul continente per prevenire repentine sollevazioni in Gallia e si rendeva conto che, volgendo ormai l&#8217;estate al termine, i nemici potevano con facilità temporeggiare. Perciò, chiede ostaggi e fissa il tributo che la Britannia avrebbe dovuto pagare annualmente al popolo romano; a Cassivellauno proibisce formalmente di arrecar danno a Mandubracio o ai Trinovanti.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/cassivellauno-si-arrende-a-cesare-la-resa-di-cassivellauno/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;I Romani passano il Tamigi a guado&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-romani-passano-il-tamigi-a-guado/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-romani-passano-il-tamigi-a-guado/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 06 Jul 2010 23:00:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1043</guid>
		<description><![CDATA[Caesar, cognito consilio eorum, ad flumen Tamesim in fines Cassivellauni exercitum duxit; quod flumen uno omnino loco pedibus atque hoc aegre transiri potest. Eo cum venisset, animum advertit ad alteram fluminis ripam magnas esse copias hostium instructas. Ripa autem erat acutis sudibus praefixis munita; eiusdemque generis sub aqua defixae sudes flumine tegebantur. His rebus cognitis [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Caesar, cognito consilio eorum, ad flumen Tamesim in fines Cassivellauni exercitum duxit; quod flumen uno omnino loco pedibus atque hoc aegre transiri potest. Eo cum venisset, animum advertit ad alteram fluminis ripam magnas esse copias hostium instructas. Ripa autem erat acutis sudibus praefixis munita; eiusdemque generis sub aqua defixae sudes flumine tegebantur. His rebus cognitis a perfugis captivisque Caesar praemisso equitatu confestim legiones subsequi iussit. sed ea celeritate atque eo impetu milites ierunt, cum capite solo ex aqua extarent, ut hostes impetum legionum atque equitum sustinere non possent ripasque dimitterent ac se fugae mandarent.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Cesare, saputo il loro piano, guidò l&#8217;esercito presso il fiume Tamigi nei territori di Cassivellauno; questo fiume però solamente in un unico luogo ed in questo a fatica si può passare a piedi. Essendo giunto là, s&#8217;accorse che sull&#8217;altra riva c&#8217;erano schierate grandi truppe di nemici. La riva poi era fortificata con pali appuntiti e conficcati, pali dello stesso genere conficcati sott&#8217;acqua erano coperti dal fiume. Sapute queste cose da disertori e prigionieri, Cesare, mandata avanti la cavalleria, ordinò che le legioni lo seguissero subito. Ma i soldati avanzarono con tale celerità e con tale impeto, stando fuori dall&#8217;acqua con la sola testa, che i nemici non poterono sostenere l&#8217;impeto delle legioni e dei cavalieri ed abbandonarono le rive e si diedero alla fuga.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/i-romani-passano-il-tamigi-a-guado/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>De Bello Civili, III, 64 (&#8220;L&#8217;eroico sacrificio di un soldato vessillifero&#8221;)</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-civili-iii-64-l-eroico-sacrificio-di-un-soldato-vessillifero/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-civili-iii-64-l-eroico-sacrificio-di-un-soldato-vessillifero/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 04 Mar 2010 23:48:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=988</guid>
		<description><![CDATA[Hoc tumultu nuntiato Marcellinus cohortes subsidio nostris laborantibus submittit ex castris; quae fugientes conspicatae neque illos suo adventu confirmare potuerunt neque ipsae hostium impetum tulerunt. Itaque quodcumque addebatur subsidii, id corruptum timore fugientium terrorem et periculum augebat; hominum enim multitudine receptus impediebatur. In eo proelio cum gravi vulnere esset affectus aquilifer et a viribus deficeretur, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Hoc tumultu nuntiato Marcellinus cohortes subsidio nostris laborantibus submittit ex castris; quae fugientes conspicatae neque illos suo adventu confirmare potuerunt neque ipsae hostium impetum tulerunt. Itaque quodcumque addebatur subsidii, id corruptum timore fugientium terrorem et periculum augebat; hominum enim multitudine receptus impediebatur. In eo proelio cum gravi vulnere esset affectus aquilifer et a viribus deficeretur, conspicatus equites nostros, &#8220;hanc ego,&#8221; inquit, &#8220;et vivus multos per annos magna diligentia defendi et nunc moriens eadem fide Caesari restituo. Nolite, obsecro, committere, quod ante in exercitu Caesaris non accidit, ut rei militaris dedecus admittatur, incolumemque ad eum deferte&#8221;. Hoc casu aquila conservatur omnibus primae cohortis centurionibus interfectis praeter principem priorem.</font></p>
<p><font color="#c28a34">All&#8217;annuncio di questo assalto improvviso, Marcellino manda dal campo coorti in aiuto ai nostri in difficoltà, ma queste trovarono i nostri in fuga e non poterono col loro arrivo infondere coraggio; esse stesse non sostennero l&#8217;assalto nemico. E così, qualunque aiuto inviato, contaminato dal terrore dei fuggitivi, aumentava a sua volta terrore e pericolo: infatti la ritirata veniva impedita dal gran numero di uomini. In quella battaglia un aquilifero, ferito gravemente, mentre già gli venivano meno le forze, alla vista dei nostri cavalieri disse: &#8220;Quest&#8217;aquila io da vivo per molti anni l&#8217;ho difesa con grande zelo e ora, morendo, la restituisco a Cesare con la medesima fedeltà. Vi prego, non permettete che sia commesso atto vergognoso per l&#8217;onore militare, cosa che mai è avvenuta prima nell&#8217;esercito di Cesare, e consegnategliela intatta&#8221;. In tal modo l&#8217;aquila fu salvata, sebbene fossero uccisi tutti i centurioni della prima coorte, eccetto il centurione al comando della prima centuria.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-civili-iii-64-l-eroico-sacrificio-di-un-soldato-vessillifero/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Differenze tra i Germani e i Galli&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/differenze-tra-i-germani-e-i-galli/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/differenze-tra-i-germani-e-i-galli/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 01:23:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=938</guid>
		<description><![CDATA[Germani multum ab hac consuetudine differunt. Nam neque druides habent qui rebus divinis praesint, neque sacrificiis student. Deorum numero eos solos ducunt, quos cernunt et quorum aperte opibus iuvantur, Solem et Vulcanum et Lunam; reliquos ne fama quidem acceperunt. Vita omnis in venationibus atque in studiis rei militaris consistit; a parvis labori ac duritiae student. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Germani multum ab hac consuetudine differunt. Nam neque druides habent qui rebus divinis praesint, neque sacrificiis student. Deorum numero eos solos ducunt, quos cernunt et quorum aperte opibus iuvantur, Solem et Vulcanum et Lunam; reliquos ne fama quidem acceperunt. Vita omnis in venationibus atque in studiis rei militaris consistit; a parvis labori ac duritiae student. Qui diutissime impuberes permanserunt, maximam inter suos ferunt laudem; hoc ali staturam, ali vires nervosque confirmari putant. Intra annum vero vicesimum feminae notitiam habuisse in turpissimis habent rebus. Cuius rei nulla est occultatio, quod et promiscue in fluminibus perluuntur et pellibus aut parvis renonum tegimentis utuntur, magna corporis parte nuda.</font></p>
<p><font color="#c28a34">I Germani differiscono molto da questa consuetudine. Infatti, non hanno né druidi che presiedano alle cerimonie religiose, né si dedicano ai sacrifici. Considerano nel numero degli dèi solo quelli che vedono e dalla cui potenza sono chiaramente aiutati: il Sole, Vulcano, la Luna. Non conoscono gli altri neppure di fama. Tutta la (loro) vita consiste in cacce e addestramento al combattimento: fin da bambini si allenano alla fatica e alla vita dura. Coloro che sono rimasti casti più a lungo, godono della massima stima fra i loro: pensano che ciò aumenti la statura, accresca le forze e renda i nervi saldi. E stimano tra le cose più vergognose l&#8217;aver avuto rapporti con una donna prima del ventunesimo anno; ma di questa cosa non c&#8217;è nessun mistero, poiché si lavano promiscuamente nei fiumi, indossano pelli o piccole coperture di giubbe di pelliccia (e hanno) gran parte del corpo nuda.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/differenze-tra-i-germani-e-i-galli/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>De Bello Civili, III, 1</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-civili-iii-1/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-civili-iii-1/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 01 Apr 2009 23:36:31 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cesare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=874</guid>
		<description><![CDATA[Dictatore habente comitia Caesare consules creantur Iulius Caesar et P. Servilius: is enim erat annus, quo per leges ei consulem fieri liceret. His rebus confectis, cum fides tota Italia esset angustior neque creditae pecuniae solverentur, constituit, ut arbitri darentur; per eos fierent aestimationes possessionum et rerum, quanti quaeque earum ante bellum fuisset, atque hac creditoribus [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Dictatore habente comitia Caesare consules creantur Iulius Caesar et P. Servilius: is enim erat annus, quo per leges ei consulem fieri liceret. His rebus confectis, cum fides tota Italia esset angustior neque creditae pecuniae solverentur, constituit, ut arbitri darentur; per eos fierent aestimationes possessionum et rerum, quanti quaeque earum ante bellum fuisset, atque hac creditoribus traderentur. Hoc et ad timorem novarum tabularum tollendum minuendumve, qui fere bella et civiles dissensiones sequi consuevit, et ad debitorum tuendam existimationem esse aptissimum existimavit. Itemque praetoribus tribunisque plebis rogationes ad populum ferentibus nonnullos ambitus Pompeia lege damnatos illis temporibus, quibus in urbe praesidia legionum Pompeius habuerat, quae iudicia aliis audientibus iudicibus, aliis sententiam ferentibus singulis diebus erant perfecta, in integrum restituit, qui se illi initio civilis belli obtulerant, si sua opera in bello uti vellet, proinde aestimans, ac si usus esset, quoniam aui fecissent potestatem. Statuerat enim prius hos iudicio populi debere restitui, quam suo beneficio videri receptos, ne aut ingratus in referenda gratia aut arrogans in praeripiendo populi beneficio videretur.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Nei comizi che si tennero sotto la dittatura di Cesare, furono eletti consoli Giulio Cesare e Publio Servilio; era quello infatti l&#8217;anno in cui, a termini di legge, egli poteva accedere di nuovo al consolato. Fatto ciò, poiché in tutta l&#8217;Italia il credito era in una situazione piuttosto grave, e i debiti non venivano pagati, stabilì che venissero nominati degli arbitri, che procedessero alla stima dei beni mobili e immobili, in base al loro valore di prima della guerra, per soddisfare con questi i creditori. Ritenne che questo fosse il provvedimento più adatto ad eliminare o almeno a diminuire il timore della cancellazione dei debiti, normale conseguenza delle guerre e delle discordie civili, e a salvaguardare il credito dei debitori. Parimenti, su proposta presentata al popolo dai pretori e dai tribuni della plebe, riabilitò alcuni cittadini condannati per broglio elettorale in base alla legge Pompea, nel periodo in cui Roma era presidiata dalle legioni di Pompeo e le sentenze venivano emesse da giudici diversi da quelli che avevano seguito la causa, e il tutto veniva liquidato in una sola giornata. Questi cittadini si erano messi a sua disposizione fin dall&#8217;inizio della guerra civile, nel caso volesse servirsi di loro nel conflitto, ed egli si comportava come se se ne fosse servito, poiché gli avevano dato la loro disponibilità. Aveva infatti stabilito che costoro dovevano essere reintegrati nei loro diritti con una pubblica sentenza, piuttosto che sembrare riabilitati dal suo personale favore, questo per non sembrare ingrato nel restituire un favore o arrogante nell&#8217;attribuire a se stesso la facoltà di accordare un beneficio che spettava al popolo concedere.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cesare/de-bello-civili-iii-1/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

