<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>LOL - Versioni Tradotte &#187; Cornelio Nepote</title>
	<atom:link href="http://www.versionitradotte.it/versioni/cornelio-nepote/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.versionitradotte.it</link>
	<description>Latino On Line - Versioni di latino tradotte</description>
	<lastBuildDate>Tue, 07 Feb 2012 01:24:05 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3.1</generator>
		<item>
		<title>Themistocles, 2</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/themistocles-2/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/themistocles-2/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 13 Jan 2012 11:55:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1309</guid>
		<description><![CDATA[Primus autem gradus fuit capessendae rei publicae bello Corcyraeo; ad quod gerendum praetor a populo factus non solum praesenti bello, sed etiam reliquo tempore ferociorem reddidit civitatem. Nam cum pecunia publica, quae ex metallis redibat, largitione magistratuum quotannis interiret, ille persuasit populo, ut ea pecunia classis centum navium aedificaretur. Qua celeriter effecta primum Corcyraeos fregit, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Primus autem gradus fuit capessendae rei publicae bello Corcyraeo; ad quod gerendum praetor a populo factus non solum praesenti bello, sed etiam reliquo tempore ferociorem reddidit civitatem. Nam cum pecunia publica, quae ex metallis redibat, largitione magistratuum quotannis interiret, ille persuasit populo, ut ea pecunia classis centum navium aedificaretur. Qua celeriter effecta primum Corcyraeos fregit, deinde maritimos praedones consectando mare tutum reddidit. In quo cum divitiis ornavit, tum etiam peritissimos belli navalis fecit Athenienses. Id quantae saluti fuerit universae Graeciae, bello cognitum est Persico. Nam cum Xerxes et mari et terra bellum universae inferret Europae cum tantis copiis, quantas neque ante nec postea habuit quisquam &#8211; huius enim classis mille et ducentarum navium longarum fuit, quam duo milia onerariarum sequebantur; terrestres autem exercitus DCC peditum, equitum CCCC milia fuerunt -, cuius de adventu cum fama in Graeciam esset perlata et maxime Athenienses peti dicerentur propter pugnam Marathoniam, miserunt Delphos consultum, quidnam facerent de rebus suis. Deliberantibus Pythia respondit, ut moenibus ligneis se munirent. Id responsum quo valeret, cum intellegeret nemo, Themistocles persuasit consilium esse Apollinis, ut in naves se suaque conferrent: eum enim a deo significari murum ligneum. Tali consilio probato addunt ad superiores totidem naves triremes suaque omnia, quae moveri poterant, partim Salamina, partim Troezena deportant; arcem sacerdotibus paucisque maioribus natu ac sacra procuranda tradunt, reliquum oppidum relinquunt.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Il primo passo di impegnarsi per lo stato fu nella guerra di Corcira; per guidarla eletto comandante dal popolo non solo nella guerra presente, ma anche nel tempo restante rese la città più fiera. Infatti mentre il denaro pubblico, che rientrava dalle miniere, per la prodigalità dei magistrati annualmente periva, egli persuase il popolo che con quel denaro si allestisse una flotta di cento navi. Costruita questa velocemente dapprima spezzò i Corciresi, poi inseguendo i pirati marittimi rese il mare sicuro. In questa cosa da una parte adornò di ricchezze, dall’altra pure rese gli Ateniesi espertissimi di guerra navale. Di quanta grande salvezza  ciò sia stato per tutta la Grecia, si conobbe con la guerra persiana. Infatti poiché Serse e per mare e per terra dichiarava guerra a tutta l’Europa con così grandi truppe, quante né prima né poi nessuno ebbe – la flotta di questi fu di mille e duecento navi da guerra, che  migliaia di navi da carico seguivano; gli eserciti poi di terra furono di settecento (migliaia) di fanti, quattrocento migliaia di cavalieri  &#8211; e del suo arrivo essendo stata portata la fama in tutta la Grecia e si diceva che soprattutto gli Ateniesi venivano assaliti per la battaglia di Maratona, inviarono a Delfi (una delegazione) per consultare, cosa mai decidessero per le loro cose. Ai richiedenti la Pizia rispose che si munissero con mura di legno. Mentre nessuno capiva a cosa si riferisse quel responso, Temistocle convinse che era proposito di Apollo, che si recassero sulle navi: quello infatti era  il muro di legno significato dal dio. Approvata tale decisione, aggiungono alle precedenti altrettante navi trireme e tutte le loro cose che potevano essere mosse, in parte le portano a Salamina, in Parte  a Trezene; ai sacerdoti ed a pochi anziani consegnano la rocca e le cose sacre da salvare, abbandonano il resto della città.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/themistocles-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Alcibiade, esiliato, è richiamato in patria&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/alcibiade-esiliato-e-richiamato-in-patria/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/alcibiade-esiliato-e-richiamato-in-patria/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 24 Aug 2011 12:53:41 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1270</guid>
		<description><![CDATA[Bello Peloponnesio Alcibiadis Consilio atque auctoritate Athenienses bellum Syracusanis indixerunt. Ad quod gerendum ipse dux delectus est. Cum dies ad bellum proficiscendi instabat, inimici eius illud tempus expectandum (esse) decreverunt ad ei nocendum, quo classe egressus esset, ut absentem aggrederentur; itaque fecerunt. Nam postquam eum in Siciliam pervenisse crediderunt, absentem, quod sacra violasset, reum fecerunt. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Bello Peloponnesio Alcibiadis Consilio atque auctoritate Athenienses bellum Syracusanis indixerunt. Ad quod gerendum ipse dux delectus est. Cum dies ad bellum proficiscendi instabat, inimici eius illud tempus expectandum (esse) decreverunt ad ei nocendum, quo classe egressus esset, ut absentem aggrederentur; itaque fecerunt. Nam postquam eum in Siciliam pervenisse<br />
crediderunt, absentem, quod sacra violasset, reum fecerunt. Qua de re cum ei nuntius a magistratu in Siciliam missus esset, ut domum ad causam dicendam veniret, quamvis esset in magna spe provinciae bene administrandae, magistratui paruit et in triremem, quae ad eum erat deportandum missa, ascendit.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Durante la guerra del Peloponneso gli Ateniesi, seguendo il parere di Alcibiade, dichiararono guerra ai Siracusani; ed a condurla fu scelto come comandante lui stesso; quando incalzava il giorno per partire alla guerra, i suoi nemici decisero di aspettare il momento giusto per ucciderlo, nel momento in cui uscisse con la flotta, per attaccarlo durante la sua assenza, e così fecero. Infatti, quando ritennero che fosse giunto in Sicilia, lo accusarono assente di aver profanato i misteri. Per questo gli fu spedito in Sicilia un messo dal magistrato, con l&#8217;ordine di ritornare per difendersi in tribunale ed egli, benché nutriva molte speranze di poter adempiere bene alla sua missione, non volle disubbidire e si imbarcò su una trireme mandata apposta per riportarlo.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/alcibiade-esiliato-e-richiamato-in-patria/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Ambizione di Pausania&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/ambizione-di-pausania/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/ambizione-di-pausania/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 30 Mar 2011 23:21:39 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1210</guid>
		<description><![CDATA[Pausanias Lacedaemonius magnus homo, sed varius in omni genere vitae fuit: nam ut virtutibus eluxit, sic vitiis est obrutus. Huius illustrissimum est proelium apud Plataeas. Namque illo duce Mardonius, satrapes regius, natione Medus, regis gener, in primis omnium Persarum et manu fortis et consilii plenus, cum CC milibus peditum, quos viritim legerat, et XX equitum [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Pausanias Lacedaemonius magnus homo, sed varius in omni genere vitae fuit: nam ut virtutibus eluxit, sic vitiis est obrutus. Huius illustrissimum est proelium apud Plataeas. Namque illo duce Mardonius, satrapes regius, natione Medus, regis gener, in primis omnium Persarum et manu fortis et consilii plenus, cum CC milibus peditum, quos viritim legerat, et XX equitum haud ita magna manu Graeciae fugatus est, eoque ipse dux cecidit proelio. Qua victoria elatus plurima miscere coepit et maiora concupiscere. Sed primum in eo est reprehensus, quod [cum] ex praeda tripodem aureum Delphis posuisset epigrammate scripto, in quo haec erat sententia: suo ductu barbaros apud Plataeas esse deletos, eiusque victoriae ergo Apollini id donum dedisse. Hos versus Lacedaemonii exsculpserunt neque aliud scripserunt quam nomina earum civitatum, quarum auxilio Persae erant victi.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Pausania, Spartano, fu un uomo grande, ma volubile in ogni circostanza della vita: infatti, come brillò per virtù, così fu travolto dai vizi. La sua impresa più famosa è la battaglia di Platea. Sotto la sua guida, Mardonio, satrapo del re, di nazionalità Meda, genero del re, valoroso in guerra e molto prudente, più di tutti i Persiani, da un piccolo esercito della Grecia fu messo in fuga con duecentomila fanti, che Pausania aveva scelto uno ad uno, e ventimila cavalieri; in tale battaglia cadde lo stesso comandante. Insuperbito da questa vittoria cominciò a sconvolgere ogni cosa e a desiderare ardentemente successi più grandi. Ma anzitutto fu rimproverato per il fatto che aveva posto a Delfi un tripode d&#8217;oro del bottino di guerra con un&#8217;iscrizione nella quale c&#8217;erano queste parole: &#8220;Sotto la sua guida i barbari erano stati sconfitti a Platea e per tale vittoria aveva fatto il dono ad Apollo&#8221;. Gli Spartani cancellarono con lo scalpello queste parole e non scrissero altro che i nomi di quelle città con l&#8217;aiuto delle quali i Persiani erano stati sconfitti.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/ambizione-di-pausania/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Rispetto di Agesilao per la religione&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/rispetto-di-agesilao-per-la-religione/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/rispetto-di-agesilao-per-la-religione/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 11 Sep 2010 00:14:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1090</guid>
		<description><![CDATA[Agesilaus Lacedaemonius opulentissimo regno praeposuit bonam aestimationem multoque honestius duxit institutis patriae parere quam totius Asiae imperio potiri. Hac igitur mente ex Thracia copias traiecit ut in patriam reduceret tantaque usus est celeritate ut triginta diebus iter confecerit, quod Xerses toto anno fecerat. Cum haud longe abesset a Peloponneso, obsistere ei conati sunt Athenienses, quos [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Agesilaus Lacedaemonius opulentissimo regno praeposuit bonam aestimationem multoque honestius duxit institutis patriae parere quam totius Asiae imperio potiri. Hac igitur mente ex Thracia copias traiecit ut in patriam reduceret tantaque usus est celeritate ut triginta diebus iter confecerit, quod Xerses toto anno fecerat. Cum haud longe abesset a Peloponneso, obsistere ei conati sunt Athenienses, quos ille gravi proelio vicit. Cum plerique ex fuga se in templum Minervae recepissent et milites quaererent quid de eis fieri vellet, etsi aliquot vulnera in proelio acceperat et iratus erat omnibus, qui in templum confugerant, eis ignosci iussit et irae suae temperavit, religionem ultioni praeponens. Neque verum hoc solum in Graecia fecit, sed etiam apud barbaros templis et simulacris deorum pepercit. Nam mirabantur non in sacrilegorum numero haberi nec impietatis accusari eos qui supplices deorum violarent, aut non gravioribus poenis affici eos qui religioni minuerent quam qui fana spoliarent.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Lo spartano Agesilao preferì la propria reputazione ad un regno ricchissimo, e ritenne di gran lunga più onesto obbedire alle norme della patria piuttosto che impadronirsi del comando di tutta l’Asia. Con questa intenzione fece rientrare le truppe dalla Tracia per ricondurle in patria e ricorse ad una tale rapidità che completò in trenta giorni un viaggio che Serse aveva compiuto in un anno intero. Mentre non distava molto dal Peloponneso, gli ateniesi tentarono di resistergli, i quali egli sconfisse con un’aspra battaglia. Dal momento che molti, in fuga, si erano rifugiati nel tempio di Minerva e i soldati gli chiedevano cosa voleva succedesse a quelli, sebbene aveva ricevuto in battaglia parecchie ferite ed era irato verso tutti quelli che si erano rifugiati nel tempio, ordinò che quelli fossero perdonati e mitigò la sua ira, ponendo il rispetto del culto davanti alla vendetta. È in verità non fece questo soltanto in Grecia, ma anche presso i barbari risparmiò i templi e i simulacri degli dei. Infatti si meravigliava che non fossero tenuti nel numero dei sacrileghi, né fossero accusati di empietà coloro che ferivano persone che pregavano gli dei, o non fossero condannati a pene più gravi quelli che disprezzavano la religione piuttosto che quelli che depredavano i santuari.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/rispetto-di-agesilao-per-la-religione/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Lotta dopo la morte di Alessandro Magno&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/lotta-dopo-la-morte-di-alessandro-magno/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/lotta-dopo-la-morte-di-alessandro-magno/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 07 Jul 2010 23:22:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1048</guid>
		<description><![CDATA[Fuerunt praeterea magni reges ex amicis Alexandri Magni, qui post obitum eius imperia ceperunt, in his Antigonus et huius filius Demetrius, Lysimachus, Seleucus, Ptolemaeus. Ex his Antigonus in proelio, cum adversus Seleucum et Lysimachum dimicaret, occisus est. Pari leto affectus est Lysimachus ab Seleuco; namque societate dissoluta bellum inter se gesserunt. At Demetrius, cum filiam [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Fuerunt praeterea magni reges ex amicis Alexandri Magni, qui post obitum eius imperia ceperunt, in his Antigonus et huius filius Demetrius, Lysimachus, Seleucus, Ptolemaeus. Ex his Antigonus in proelio, cum adversus Seleucum et Lysimachum dimicaret, occisus est. Pari leto affectus est Lysimachus ab Seleuco; namque societate dissoluta bellum inter se gesserunt. At Demetrius, cum filiam suam Seleuco in matrimonium dedisset neque eo magis fida inter eos amicitia manere potuisset, captus bello in custodia socer generi periit a morbo. Neque ita multo post Seleucus a Ptolemaeo Cerauno dolo interfectus est, quem ille a patre expulsum Alexandrea, alienarum opum indigentem receperat. Ipse autem Ptolemaeus, cum vivus filio regnum tradidisset, ab illo eodem vita privatus (esse) dicitur.</font></p>
<p><font color="#c28a34">E grandi re si incontrano tra gli amici di Alessandro che, dopo la sua morte, si impadronirono del potere: Antigono e suo figlio Demetrio, Lisimaco, Seleuco, Tolomeo. Di essi, Antigono fu ucciso in combattimento, mentre guerreggiava contro Seleuco e Lisimaco. Simile morte ebbe Lisimaco da Seleuco: rotta l&#8217;alleanza, si fecero guerra tra loro. Demetrio, che pur avendo dato sua figlia in moglie a Seleuco non aveva potuto restare suo amico, morì di malattia, il suocero nel carcere del genero. E poco dopo Seleuco fu ucciso a tradimento da Tolomeo detto il Cerauno, che era stato accolto da lui quando era stato cacciato da Alessandria dal padre ed era bisognoso dell&#8217;aiuto altrui. E infine lo stesso Tolomeo che, vivo, aveva ceduto il regno al figlio.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/lotta-dopo-la-morte-di-alessandro-magno/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Due illustri ateniesi: II Alcibiade&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/due-illustri-ateniesi-ii-alcibiade/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/due-illustri-ateniesi-ii-alcibiade/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 06 Jul 2010 12:55:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1034</guid>
		<description><![CDATA[Alcibiades, Cliniae filius, Atheniensis fuit. Inter omnes rerum scriptores constat nullum virum fuisse excellentiorem vel in vitiis vel in veirtutibus quam Alcibiadem. Natus in amplissima civitate, summo genere, omnium aetatis suae multo formosissimus, ad omnes res aptus consiliique plenus &#8211; namque imperator fuit summus et mari et terra -, tam disertus, ut in primis arte [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Alcibiades, Cliniae filius, Atheniensis fuit. Inter omnes rerum scriptores constat nullum virum fuisse excellentiorem vel in vitiis vel in veirtutibus quam Alcibiadem. Natus in amplissima civitate, summo genere, omnium aetatis suae multo formosissimus, ad omnes res aptus consiliique plenus &#8211; namque imperator fuit summus et mari et terra -, tam disertus, ut in primis arte oratoria valeret, quod tanta erat commendatio oris atque orationis, ut nemo resisteret. Cum tempus posceret, laboriosus, patiens, liberalis, splendidus non minus in vita quam victu fuit; affabilis, blandus, temporibus callidissime serviens. Aliquando tamen luxuriosus, dissolutus, libidinosus, intemperans reperiebatur, ita ut omnes viderent in uno homine tantam esse dissimulationem tamque diversam naturam. Educatus est in domo Periclis, eruditus a Scocrate, socerum habuit Hipponicum, ditissimum onminum Graeca lingua loquentium, adeo ut neque plura neque maiora bona cupere posset quam vel natura vel fortuna tribuerat.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Alcibiade, figlio di Clinia, era Ateniese. In questo, pare che la natura abbia tentato di fare le massime prove possibili. Infatti risulta evidente tra tutti quelli che hanno tramandato la sua memoria, che nessuno più di lui è stato eccellente sia nei vizi che nelle virtù. Nato in una grandissima città, di ottima famiglia, era di gran lunga il più bello di tutti nel suo tempo, adattissimo e pieno di saggezza a tutte le cose anche le più difficili (e infatti era un grandissimo comandante sia in mare che in terra); era eloquente tanto da farsi valere tra i primi nel dire, poiché era di un&#8217;eloquenza tanto straordinaria che nessuno gli poteva resistere. Quando le circostanze lo richiedevano, era laborioso, paziente, liberale, signorile nella vita pubblica e non meno nella vita privata, era affabile, lusinghiero, poiché si adattava con astuzia alle circostanze. Egli stesso, nello stesso tempo si era svagato e non c&#8217;era motivo per cui sopportasse il dolore dell&#8217;animo, era considerato sregolato al massimo, dissoluto, capriccioso, così tanto che tutti si meravigliavano che in un solo uomo ci fosse una così grande varietà di costumi ed una tanto diversa natura.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/due-illustri-ateniesi-ii-alcibiade/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Due illustri ateniesi: I Temistocle&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/due-illustri-ateniesi-i-temistocle/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/due-illustri-ateniesi-i-temistocle/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 06 Jul 2010 12:48:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=1032</guid>
		<description><![CDATA[Themistocles, Neocli filius, Atheniensis fuit. Vitia adulescentiae eendata sunt in Themistocle magnis virtutibus, adeo ut nullus civis Themistocli anteponatur, pauci pares putentur. Pater eius Neocles generosus fuit et uxorem Acarnanam duxit. Themistoles tamen cum minus probaus esset a parentibus, quod et liberalius vivebat et rem familiarem neglegebat, a patre exheredatus est. Tanta contumelia non fregit [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Themistocles, Neocli filius, Atheniensis fuit. Vitia adulescentiae eendata sunt in Themistocle magnis virtutibus, adeo ut nullus civis Themistocli anteponatur, pauci pares putentur. Pater eius Neocles generosus fuit et uxorem Acarnanam duxit. Themistoles tamen cum minus probaus esset a parentibus, quod et liberalius vivebat et rem familiarem neglegebat, a patre exheredatus est. Tanta contumelia non fregit animum eius, sed erexit. Nam cum iudicavisset talem iniuriam non posse exstingui sine summa industria, totum ingenium suum dedidit rei publicae, diligentius amicis famaeque serviens. In iudiciis privatis operam suam dabat, saepe in contione optima reperiebat,dicebat,nulla res maior sine Themistole gerebatur; celeriter optima reperiebat, facilius oratione explicabat. Neque minus in actis quam in consiliis promputus erat, quod &#8211; ut ait Thucydides &#8211; verissime iudicabat et de futuris callidissime coniciebat. Ita accidit ut brevi tempore illustraretur.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Temistocle, figlio di Neocle, era ateniese. I vizi di questo della prima giovinezza furono compensati dai suoi grandi meriti, a tal punto che nessuno gli può essere anteposto, pochi possono ritenersi uguali. Ma bisogna cominciare la sua vita dall&#8217;inizio. Suo padre Neocle era nobile. Egli sposò una donna di Alicarnasso, dalla quale nacque Temistocle. Il quale, non essendo ben visto dai genitori, perché viveva troppo liberamente e trascurava il patrimonio, fu diseredato dal padre. Questa onta non lo abbatté, ma gli fu di sprone a bene operare. Infatti, avendo capito che essa non si poteva riparare senza una grandissima operosità, si diede tutto alla vita pubblica, adoperandosi per gli amici e per il proprio buon nome con molta cura. Egli difendeva spesso i privati cittadini nei tribunali, spesso prendeva parte alle discussioni nell&#8217;assemblea del popolo, nessuna cosa di qualche importanza veniva fatta senza di lui, rapidamente scopriva quelle cose. che erano necessarie, le chiariva facilmente colla parola. E non era meno pronto nel fare cose che nel concepire, perciò si pronunciava con molta verità sulle cose presenti, come dice Tucidide e congetturava con temerarietà sulle cose future. Onde avvenne che in breve tempo si rese illustre.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/due-illustri-ateniesi-i-temistocle/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Atticus, 4</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/atticus-4/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/atticus-4/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 06 Mar 2010 11:13:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=992</guid>
		<description><![CDATA[Huc ex Asia Sulla decedens cum venisset, quamdiu ibi fuit, secum habuit Pomponium, captus adulescentis et humanitate et doctrina. Sic enim Graece loquebatur, ut Athenis natus videretur; tanta autem suavitas erat sermonis Latini, ut appareret in eo nativum quendam leporem esse, non ascitum. Item poemata pronuntiabat et Graece et Latine sic, ut supra nihil posset [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Huc ex Asia Sulla decedens cum venisset, quamdiu ibi fuit, secum habuit Pomponium, captus adulescentis et humanitate et doctrina. Sic enim Graece loquebatur, ut Athenis natus videretur; tanta autem suavitas erat sermonis Latini, ut appareret in eo nativum quendam leporem esse, non ascitum. Item poemata pronuntiabat et Graece et Latine sic, ut supra nihil posset addi. Quibus rebus factum est ut Sulla nusquam eum ab se dimitteret cuperetque secum deducere. Qui cum persuadere temptaret, &#8216;Noli, oro te&#8217;, inquit Pomponius &#8216;adversum eos me velle ducere, cum quibus ne contra te arma ferrem, Italiam reliqui&#8217;. At Sulla adulescentis officio collaudato omnia munera ei, quae Athenis acceperat, proficiscens iussit deferri. Hic complures annos moratus, cum et rei familiari tantum operae daret, quantum non indiligens deberet pater familias, et omnia reliqua tempora aut litteris aut Atheniensium rei publicae tribueret, nihilo minus amicis urbana officia praestitit. Nam et ad comitia eorum ventitavit, et si qua res maior acta est, non defuit. Sicut Ciceroni in omnibus eius periculis singularem fidem praebuit; cui ex patria fugienti HS ducenta et quinquaginta milia donavit. Tranquillatis autem rebus Romanis remigravit Romam, ut opinor, L. Cotta et L. Torquato consulibus. Quem discedentem sic universa civitas Atheniensium prosecuta est, ut lacrimis desiderii futuri dolorem indicaret.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Quando Silla nel suo ritorno dall&#8217;Asia giunse qua, per tutto il tempo che vi si trattenne, volle presso di sé Pomponio, conquistato dalla gentilezza e dalla cultura del giovane: parlava il greco così bene da sembrare nato in Atene; ma, nella sua conversazione latina, vi era tanta dolcezza che era chiaro che possedesse una certa quale grazia naturale, non acquisita. Recitava poi poesie greche e latine con una perfezione insuperabile. Per tutti questi motivi Silla lo volle sempre accanto a sé e desiderava portarlo con sé. E mentre cercava di convincerlo: &#8220;Ti prego&#8221;, gli disse Pomponio, &#8220;di non volermi portare contro quelli a causa dei quali dovetti lasciare l&#8217;Italia per non prendere con loro le armi contro di te&#8221;. Ma Silla lodò molto lo scrupolo leale del giovane, e partendo ordinò che fossero trasferiti a lui tutti i donativi che aveva rice*vuto ad Atene. Qui rimase molti anni, attendendo al patrimonio familiare tanto quanto è dovere di un oculato capo di famiglia, dedicando tutto il resto del tempo alla cultura o allo Stato ateniese; ma ebbe modo di prestare i suoi servigi anche agli amici di Roma. Infatti andò più volte alle loro campagne elettorali e non mancò quando si trattò qualche problema particolarmente importante. Per esempio a Cicerone mostrò una fedeltà straordinaria in tutti i suoi gravi frangenti; e quando questi lasciò la patria per l&#8217;esilio, gli fece dono di duecentocinquantamila sesterzi. Quando la situazione a Roma fu tornata tranquilla, vi fece ritorno sotto il consolato, mi pare, di L. Cotta e Lucio Torquato; alla sua partenza lo accompagnò tutta la popolazione ateniese dimostrando con le lacrime il dispiacere del futuro rimpianto.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/atticus-4/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Ti condanno perche mi secca la tua buona fama&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/ti-condanno-perche-mi-secca-la-tua-buona-fama/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/ti-condanno-perche-mi-secca-la-tua-buona-fama/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 13 Jan 2010 23:13:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=959</guid>
		<description><![CDATA[Aristides cum Themistocle multos annos de principatu contendit. In his viris est quanto apud Athenienses eo tempore eloquentia antestaret innocentiae. Nam, quamvis adeo excelleret Aristides absinentia ut Iustus apellatus sit, tam vehementi eloquentia accusatus est ut populus eum exsilio decem annorum multaverit. Cum autem in iudicio Aristides vidisset quendam ex suis civibus in tabula scribentem [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Aristides cum Themistocle multos annos de principatu contendit. In his viris est quanto apud Athenienses eo tempore eloquentia antestaret innocentiae. Nam, quamvis adeo excelleret Aristides absinentia ut Iustus apellatus sit, tam vehementi eloquentia accusatus est ut populus eum exsilio decem annorum multaverit. Cum autem in iudicio Aristides vidisset quendam ex suis civibus in tabula scribentem ut ex patria pelleretur, quaevisit ab eo quid Aristides facinoris commisisset cur in exilium esset eiciendus. Cui ille respondit se Aristides ignorare neque unquam vidisse, sed sibi displicere quod praeter ceteros Iustus appelaretur. Sic suffragis populi in exsilium pulsus est, sed sexto anno postquam expulsus erat, in patriam revocatus est et dux fuit in proelio apud Plateas, quo Mardonius Persarum praefectus occisus est.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Aristide contese il potere a Temistocle per molti anni. In questi uomini si trova di quanto prevalesse a quel tempo presso gli Ateniesi il saper parlare sull&#8217;onestà. Infatti, benchè Aristide eccellesse tanto in moderazione, da essere stato chiamato &#8216;il Giusto&#8217;, fu accusato con una così violenta eloquenza che il popolo lo condannò ad un esilio di dieci anni. Avendo poi Aristide visto, durante il processo, un tale dei suoi concittadini, che scriveva su un coccio che fosse cacciato dalla patria, gli chiese quale grave azione avesse commesso, per cui dovesse essere cacciato in esilio. E a lui quello rispose che non conosceva Aristide nè l&#8217;aveva mai visto, ma non gli garbava il fatto che fosse chiamato &#8216;il Giusto&#8217; davanti agli altri. Così fu cacciato in esilio con i voti del popolo, ma il sesto anno (sei anni dopo) dopo che era stato cacciato, fu richiamato in patria e fu comandante nella battaglia di Platea, nella quale Mardonio, comandante dei Persiani, fu ucciso.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/ti-condanno-perche-mi-secca-la-tua-buona-fama/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Le virtù di focione&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/le-virtu-di-focione/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/le-virtu-di-focione/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 15:05:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Cornelio Nepote]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=932</guid>
		<description><![CDATA[Phocion Atheniensis etsi saepe exercitibus praefuit summosque magistratus cepit, tamen multo eius notior integritas vitae quam rei militaris labor. Itaque huius memoria est nulla, illius autem magna fama, ex quo cognomine Bonus est appellatus. Fuit enim perpetuo pauper, cum divitissimus esse posset propter frequentis delatos honores potestatesque summas, quae ei a populo dabantur. Hic cum [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Phocion Atheniensis etsi saepe exercitibus praefuit summosque magistratus cepit, tamen multo eius notior integritas vitae quam rei militaris labor. Itaque huius memoria est nulla, illius autem magna fama, ex quo cognomine Bonus est appellatus. Fuit enim perpetuo pauper, cum divitissimus esse posset propter frequentis delatos honores potestatesque summas, quae ei a populo dabantur. Hic cum a rege Philippo munera magnae pecuniae repudiaret legatique hortarentur accipere simulque admonerent, si ipse his facile careret, liberis tamen suis prospiceret, quibus difficile esset in summa paupertate tantam paternam tueri gloriam, his ille `Si mei similes erunt, idem hic&#8217; inquit `agellus illos alet, qui me ad hanc dignitatem perduxit; sin dissimiles sunt futuri, nolo meis impensis illorum ali augerique luxuriam.&#8217;</font></p>
<p><font color="#c28a34">Benché l&#8217;Ateniese Focione fosse stato spesso a capo di eserciti e abbia ricoperto le più alte cariche, tuttavia (è) molto più nota la sua l&#8217;integrità di vita che l&#8217;attività militare. Così di quest&#8217;ultima il ricordo è nullo, grande invece è la fama di quella, per cui fu soprannominato il Buono. Fu infatti vero per tutta la vita, sebbene potesse essere ricchissimo per le cariche spesso rivestite e per i più alti poteri che gli venivano affidati dal popolo. Costui, poiché rifiutò dal re Filippo doni di grande valore e esortandolo gli ambasciatori ad accettarli e insieme ricordandogli che, se lui poteva facilmente farne a meno, pensasse tuttavia ai suoi figli, ai quali sarebbe stato difficile conservare nella più grande povertà la tanto grande gloria paterna, rispose loro: &#8220;Se saranno simili a me, li nutrirà questo stesso campicello che ha portato me a questa carica; se dovranno essere diversi, non voglio che il loro lusso sia alimentato ed accresciuto a mie spese&#8221;.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/cornelio-nepote/le-virtu-di-focione/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

