<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>LOL - Versioni Tradotte &#187; Svetonio</title>
	<atom:link href="http://www.versionitradotte.it/versioni/svetonio/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.versionitradotte.it</link>
	<description>Latino On Line - Versioni di latino tradotte</description>
	<lastBuildDate>Mon, 06 Sep 2010 16:19:46 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.1</generator>
		<item>
		<title>Divus Iulius, 37</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-37/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-37/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 02 Apr 2009 22:33:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=876</guid>
		<description><![CDATA[Confectis bellis quinquiens triumphavit, post devictum Scipionem quater eodem mense, sed interiectis diebus, et rursus semel post superatos Pompei liberos. Primum et excellentissimum triumphum egit Gallicum, sequentem Alexandrinum, deinde Ponticum, huic proximum Africanum, novissimum Hispaniensem, diverso quemque apparatu et instrumento. 2 Gallici triumphi die Velabrum praetervehens paene curru excessus est axe diffracto ascenditque Capitolium ad [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Confectis bellis quinquiens triumphavit, post devictum Scipionem quater eodem mense, sed interiectis diebus, et rursus semel post superatos Pompei liberos. Primum et excellentissimum triumphum egit Gallicum, sequentem Alexandrinum, deinde Ponticum, huic proximum Africanum, novissimum Hispaniensem, diverso quemque apparatu et instrumento. 2 Gallici triumphi die Velabrum praetervehens paene curru excessus est axe diffracto ascenditque Capitolium ad lumina, quadraginta elephantis dextra sinistraque lychnuchos gestantibus. Pontico triumpho inter pompae fercula trium verborum praetulit titulum VENI·VIDI·VICI non acta belli significantem sicut ceteris, sed celeriter confecti notam.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Concluse le guerre, riportò il trionfo cinque volte: quattro volte nello stesso mese, ma a qualche giorno di intervallo, dopo aver sconfitto Scipione, e una volta ancora, dopo aver superato i figli di Pompeo. Il primo, e il più bello, dei suoi trionfi fu quello Gallico, poi l&#8217;Alessandrino, quindi il Pontico, dopo l&#8217;Africano e infine lo Spagnolo, ciascuno differente per apparato e varietà di particolari. Nel giorno del trionfo sui Galli, attraversando il Velabro, per poco non fu sbalzato dal carro a causa della rottura di un assale; salì poi sul Campidoglio alla luce delle fiaccole che quaranta elefanti, a destra e a sinistra, recavano sui candelieri. Nel corso del trionfo Pontico, tra gli altri carri presenti nel corteo, fece portare davanti a sé un cartello con queste tre parole: &#8220;Venni, vidi, vinsi&#8221;, volendo indicare non tanto le imprese della guerra, come aveva fatto per le altre, quanto la rapidità con cui era stata conclusa.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-37/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Il dado è tratto&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/il-dado-e-tratto/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/il-dado-e-tratto/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 15 Feb 2009 16:37:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=836</guid>
		<description><![CDATA[Cum Caesar cum cohortibus ad Rubiconem flumen, quod Galliae Cisalpinaefinis erat, advenisset, paulum constitit. Nam, cum ponticulum suas copias traducturus esset, proximis dixit: &#8220;Si vero ponticulum transcensuri erimus, bellum civile exardescet&#8221;. Dum alia dicturus est, prodigium apparuit, quod omen faustum putatum est. Tum caesar dixit: &#8220;Age, alea iacta est!&#8221;. Cum haec verba dixisset, Rubiconem flumen [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Cum Caesar cum cohortibus ad Rubiconem flumen, quod Galliae Cisalpinaefinis erat, advenisset, paulum constitit. Nam, cum ponticulum suas copias traducturus esset, proximis dixit: &#8220;Si vero ponticulum transcensuri erimus, bellum civile exardescet&#8221;. Dum alia dicturus est, prodigium apparuit, quod omen faustum putatum est. Tum caesar dixit: &#8220;Age, alea iacta est!&#8221;. Cum haec verba dixisset, Rubiconem flumen trascendit.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Dopo che Cesare fu giunto con le sue coorti presso il fiume Rubicone, che era il confine della Gallia Cisalpina, si fermò un po&#8217;. Infatti, essendo sul punto di trasportare le sue truppe al di là del ponticello, disse ai più vicini: &#8220;Se attraverseremo il ponticello, scoppierà la guerra civile&#8221;. Mentre stava dicendo altre cose, apparve un presagio che fu considerato di buon augurio. Allora Cesare disse: &#8220;Orsù, il dado è tratto&#8221;. Dopo aver pronunciato queste parole, oltrepassò il fiume Rubicone.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/il-dado-e-tratto/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;L&#8217;incendio di Roma&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/l-incendio-di-roma/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/l-incendio-di-roma/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 03 Jan 2009 01:36:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=789</guid>
		<description><![CDATA[Nero quasi offensus deformitate veterum aedificorum etangustiis flexurisque vicorum, incendit urbem tam palam, ut plerique consulares cubicularios eius cum stuppa taedaque in praediis suis deprehensos non attigerint, et quaedam horrea circum domum Auream, quorum spatium maxime desiderabat, ut bellicis machinis labefacta atque inflammata sint quod saxeo muro constructa erant. Per sex dies septemque noctes ea [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Nero quasi offensus deformitate veterum aedificorum etangustiis flexurisque vicorum, incendit urbem tam palam, ut plerique consulares cubicularios eius cum stuppa taedaque in praediis suis deprehensos non attigerint, et quaedam horrea circum domum Auream, quorum spatium maxime desiderabat, ut bellicis machinis labefacta atque inflammata sint quod saxeo muro constructa erant. Per sex dies septemque noctes ea clade saevitum est ad monumentorum bustorumque deversoria plebe compulsa. Tunc praeter immensum numerum insularum domus priscorum ducum arserunt hostilibus adhuc spoliis adornatae deorumque aedes ab regibus ac deinde Punicis et Gallicis bellis votae dedicataeque, et quidquid visendum atque memorabile ex antiquitate duraverat. Hoc incendium e turre Maecenantina prospectans laetusque &#8220;flammae&#8221;, ut aiebat, &#8220;pulchritudine&#8221; Halosin Ilii in illo suo scaenico habitu decantavit.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Nerone con il pretesto che era disgustato dalla bruttezza degli antichi edifici e dalla strettezza e sinuosità delle strade, incendiò Roma e lo fece così apertamente che molti ex consoli, avendo sorpreso nei loro possedimenti alcuni suoi servi di camera con stoppa e torce tra le mani, non osarono toccarli, mentre alcuni magazzini di grano, che occupavano presso la &#8220;Casa dorata&#8221; un terreno da lui ardentemente desiderato, furono abbattuti con macchine da guerra e incendiati perché erano stati costruiti con muri di pietra. Il fuoco divampò per sei giorni e sette notti, obbligando la plebe a cercare alloggio nei monumenti pubblici e nelle tombe. Allora, oltre ad un incalcolabile numero di agglomerati di case, il fuoco divorò le abitazioni dei generali di un tempo, ancora adornate delle spoglie dei nemici, i templi degli dei che erano stati votati e consacrati sia al tempo dei re, sia durante le guerre puniche e galliche e infine tutti i monumenti curiosi e memorabili che restavano del passato. Nerone contemplò questo incendio dall&#8217;alto della torre di Mecenate e affascinato, come diceva, dalla &#8220;bellezza della fiamma&#8221;, cantò la a Presa di Troia, indossando il suo vestito da teatro.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/l-incendio-di-roma/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Divus Claudius, 2</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-claudius-2/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-claudius-2/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 19 Oct 2008 23:27:38 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=736</guid>
		<description><![CDATA[Claudius natus est Iullo Antonio Fabio Africano conss. Kal. Aug. Luguduni eo ipso die quo primum ara ibi Augusto dedicata est, appellatusque Tiberius Claudius Drusus. Mox fratre maiore in Iuliam familiam adoptato Germanici cognomen assumpsit. Infans autem relictus a patre ac per omne fere pueritiae atque adulescentiae tempus variis et tenacibus morbis conflictatus est, adeo [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Claudius natus est Iullo Antonio Fabio Africano conss. Kal. Aug. Luguduni eo ipso die quo primum ara ibi Augusto dedicata est, appellatusque Tiberius Claudius Drusus. Mox fratre maiore in Iuliam familiam adoptato Germanici cognomen assumpsit. Infans autem relictus a patre ac per omne fere pueritiae atque adulescentiae tempus variis et tenacibus morbis conflictatus est, adeo ut animo simul et corpore hebetato ne progressa quidem aetate ulli publico privatoque muneri habilis existimaretur. Diu atque etiam post tutelam receptam alieni arbitrii et sub paedagogo fuit; quem barbarum et olim superiumentarium ex industria sibi appositum, ut se quibuscumque de causis quam saevissime coerceret, ipse quodam libello conqueritur. Ob hanc eandem valitudinem et gladiatorio munere, quod simul cum fratre memoriae patris edebat, palliolatus novo more praesedit; et togae virilis die circa mediam noctem sine sollemni officio lectica in Capitolium latus est.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Claudio nacque durante il consolato di Giulio Antonio e Fabio Africano, a Lione, il primo agosto nello stesso giorno in cui vi si consacrò per la prima volta un altare ad Augusto, e fu chiamato Tiberio Claudio Druso. In seguito, quando suo fratello maggiore entrò a titolo di adozione nella famiglia Giulia, prese il soprannome di Germanico. Perse il padre quando era ancora bambino e per quasi tutta la fanciullezza e l&#8217;adolescenza fu tormentato da diverse malattie persistenti, tanto che, debole di spirito come di corpo, lo si giudicò inabile, anche in un&#8217;età più avanzata, a tutte le funzioni pubbliche e private. Per parecchio tempo, anche dopo che fu uscito di tutela, rimase sotto il controllo degli altri e sotto la direzione di un precettore: lui stesso, nelle sue memorie, lamenta che quest&#8217;uomo, un barbaro a suo tempo sovraintendente di mandrie, gli era stato imposto per castigarlo il più severamente possibile, con il più futile pretesto. Sempre a causa della sua salute, presiedette un combattimento di gladiatori, che aveva organizzato unitamente al fratello in ricordo del padre, con un cappuccio in testa, cosa contraria ad ogni tradizione; e quando prese la toga virile, verso la mezzanotte fu portato in lettiga al Campidoglio, senza nessuna solennità.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-claudius-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;Avidità di Giulio Cesare&#8221;</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/avidita-di-giulio-cesare/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/avidita-di-giulio-cesare/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 09 Sep 2008 23:09:08 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/?p=710</guid>
		<description><![CDATA[Abstinentiam neque in imperiis neque in magistratibus praestitit. Ut enim quidam monumentis suis testati sunt, in Hispania pro consule et a sociis pecunias accepit emendicatas in auxilium aeris alieni et Lusitanorum quaedam oppida, quanquam nec imperata detrectarent et aduenienti portas patefacerent, diripuit hostiliter. In Gallia fana templaque deum donis referta expilauit, urbes diruit saepius ob [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Abstinentiam neque in imperiis neque in magistratibus praestitit. Ut enim quidam monumentis suis testati sunt, in Hispania pro consule et a sociis pecunias accepit emendicatas in auxilium aeris alieni et Lusitanorum quaedam oppida, quanquam nec imperata detrectarent et aduenienti portas patefacerent, diripuit hostiliter. In Gallia fana templaque deum donis referta expilauit, urbes diruit saepius ob praedam quam ob delictum; unde factum, ut auro abundaret ternisque milibus nummum in libras promercale per Italiam prouinciasque diuenderet. In primo consulatu tria milia pondo auri furatus e Capitolio tantundem inaurati aeris reposuit. Societates ac regna pretio dedit, ut qui uni Ptolemaeo prope sex milia talentorum suo Pompeique nomine abstulerit. Postea uero euidentissimis rapinis ac sacrilegis et onera bellorum ciuilium et triumphorum ac munerum sustinuit impendia.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Secondo quanto affermano alcuni autori nei loro scritti, quando era proconsole in Spagna, non si fece riguardo di prendere denaro dai suoi alleati, dopo averlo mendicato, per pagare i suoi debiti, e distrusse, come nemiche, alcune città dei Lusitani, sebbene non si fossero rifiutate di versare i contributi imposti e gli avessero aperto le porte al suo arrivo. In Gallia spogliò le cappelle e i templi degli dei, piene di offerte votive e distrusse città più spesso per far bottino che per rappresaglia. In tal modo arrivò ad essere così pieno d&#8217;oro da farlo vendere in Italia e nelle province a tremila sesterzi la libbra. Durante il suo primo consolato sottrasse dal Campidoglio tremila libbre d&#8217;oro e le rimpiazzò con un peso uguale di bronzo dorato. Concesse alleanze e regni, dietro versamento di denaro, e al solo Tolomeo estorse, a nome suo e di Pompeo, circa seimila talenti. È chiaro quindi che grazie a queste evidenti rapine e a questi sacrilegi poté sostenere sia gli oneri delle guerre civili, sia le spese dei trionfi e degli spettacoli.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/avidita-di-giulio-cesare/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Divus Claudius, 34</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-claudius-34/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-claudius-34/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 23 Jul 2007 02:25:02 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-claudius-34/</guid>
		<description><![CDATA[Saevum et sanguinarium natura fuisse, magnis minimisque apparuit rebus.Tormenta quaestionum poenasque parricidarum repraesentabat exigebatque coram. Cum spectare antiqui moris supplicium Tiburi concupisset et deligatis ad palum noxiis carnifex deesset, accitum ab urbe vesperam usque opperiri perseveravit. Qvocumque gladiatorio munere, vel suo vel alieno, etiam forte prolapsos iugulari iubebat, maxime retiarios, ut expirantium facies videret. Cum [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Saevum et sanguinarium natura fuisse, magnis minimisque apparuit rebus.Tormenta quaestionum poenasque parricidarum repraesentabat exigebatque coram. Cum spectare antiqui moris supplicium Tiburi concupisset et deligatis ad palum noxiis carnifex deesset, accitum ab urbe vesperam usque opperiri perseveravit. Qvocumque gladiatorio munere, vel suo vel alieno, etiam forte prolapsos iugulari iubebat, maxime retiarios, ut expirantium facies videret. Cum par quoddam mutuis ictibus concidisset, cultellos sibi paruulos ex utroque ferro in usum fieri sine mora iussit. Bestiaris meridianisque adeo delectabatur, ut et prima luce ad spectaculum descenderet et meridie dimisso ad prandium populo persederet praeterque destinatos etiam levi subitaque de causa quosdam committeret, de fabrorum quoque ac ministrorum atque id genus numero, si automatum vel pegma vel quid tale aliud parum cessisset. Induxit et unum ex nomenculatoribus suis, sic ut erat togatus.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Per natura fu crudele e sanguinario, e ciò lo si vide sia nelle grandi, sia nelle piccole cose. Sottoponeva a tortura e puniva i parricidi senza nessun indugio e sotto i suoi occhi. Un giorno che desiderava assistere a Tivoli ad un supplizio di vecchio tipo, poiché il boia non arrivava, mentre il condannato era già legato al palo, ne fece venire uno da Roma e lo attese pazientemente fino a sera. In tutti i combattimenti di gladiatori, dati da lui o da qualcun altro, fece sgozzare anche quelli che cadevano casualmente, soprattutto i reziari, per osservare i loro volti quando spiravano. Una volta che due gladiatori si erano reciprocamente colpiti a morte, ordinò immediatamente di fabbricargli con le loro armi due piccoli coltelli per uso personale. Le lotte dei bestiari e quelle del mezzogiorno gli piacevano talmente che non solo si recava allo spettacolo all&#8217;alba, ma restava al suo posto anche a mezzogiorno, quando il popolo usciva per andare a mangiare, e, oltre ai gladiatori già stabiliti, costringeva a combattere, anche per un futile motivo, perfino gli operai, gli addetti al circo o le persone di questa categoria, quando un meccanismo, o un tavolato o un qualsiasi altro congegno non aveva funzionato a dovere. Fece scendere nell&#8217;arena anche uno dei suoi nomenclatori, così come si trovava, con la toga indosso.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-claudius-34/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Divus Iulius, 4</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-4/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-4/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 23 Jun 2007 00:57:54 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-iv/</guid>
		<description><![CDATA[Ceterum composita seditione civili Cornelium Dolabellam consularem et triumphalem repetundarum postulavit; absolutoque Rhodum secedere statuit, et ad declinandam invidiam et ut per otium ac requiem Apollonio Moloni clarissimo tunc dicendi magistro operam daret. Huc dum hibernis iam mensibus traicit, circa Pharmacussam insulam a praedonibus captus est mansitque apud eos non sine summa indignatione prope quadraginta [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Ceterum composita seditione civili Cornelium Dolabellam consularem et triumphalem repetundarum postulavit; absolutoque Rhodum secedere statuit, et ad declinandam invidiam et ut per otium ac requiem Apollonio Moloni clarissimo tunc dicendi magistro operam daret. Huc dum hibernis iam mensibus traicit, circa Pharmacussam insulam a praedonibus captus est mansitque apud eos non sine summa indignatione prope quadraginta dies cum uno medico et cubicularis duobus. Nam comites servosque ceteros initio statim ad expediendas pecunias, quibus redimeretur, dimiserat. Numeratis deinde quinquaginta talentis expositus in litore non distulit quin e vestigio classe deducta persequeretur abeuntis ac redactos in potestatem supplicio, quod saepe illis minatus inter iocum fuerat, adficeret. Vastante regiones proximas Mithridate, ne desidere in discrimine sociorum videretur, ab Rhodo, quo pertenderat, transiit in Asiam auxiliisque contractis et praefecto regis provincia expulso nutantis ac dubias civitates retinuit in fide.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Quando la discordia civile fu domata, Cesare incriminò per concussione Cornelio Dolabella, un ex console che aveva meritato il trionfo. Poiché l&#8217;imputato era stato assolto, decise di andarsene a Rodi, un po&#8217; per sottrarsi ad eventuali vendette, un po&#8217; per seguire durante quel periodo di inattività e di riposo, le lezioni di Apollonio Molone, a quel tempo il più celebre maestro di oratoria. Durante la navigazione verso Rodi, avvenuta nella stagione invernale, fu fatto prigioniero dai pirati presso l&#8217;isola di Farmacusa, e rimase con loro, non senza la più viva indignazione, per circa quaranta giorni, in compagnia di un medico e di due schiavi. I compagni di viaggio, infatti, e tutti gli altri servi erano stati inviati immediatamente a Roma per raccogliere i soldi del riscatto. Quando furono pagati i cinquanta talenti stabiliti, venne sbarcato su una spiaggia e allora, senza perdere tempo, assoldò una flotta e si lanciò all&#8217;inseguimento dei pirati: li catturò e li condannò a quel supplizio che spesso aveva minacciato loro per scherzo. Mitridate, intanto, devastava le regioni vicine al suo regno e Cesare, per non apparire inattivo, mentre altri si trovavano in difficoltà, da Rodi, dove era giunto, passò in Asia con un certo numero di truppe che aveva raccolto, scacciò dalla provincia il luogotenente del re e ridiede fiducia alle popolazioni incerte e dubbiose.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-4/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Divus Iulius, 54 (Avidità di Giulio Cesare)</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-54-avidita-di-giulio-cesare/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-54-avidita-di-giulio-cesare/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 10 Jun 2007 13:06:38 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-54-avidita-di-giulio-cesare/</guid>
		<description><![CDATA[Abstinentiam neque in imperiis neque in magistratibus praestitit. Ut enim quidam monumentis suis testati sunt, in Hispania pro consule et a sociis pecunias accepit emendicatas in auxilium aeris alieni et Lusitanorum quaedam oppida, quanquam nec imperata detrectarent et advenienti portas patefacerent, diripuit hostiliter. In Gallia fana templaque deum donis referta expilavit, urbes diruit saepius ob [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Abstinentiam neque in imperiis neque in magistratibus praestitit. Ut enim quidam monumentis suis testati sunt, in Hispania pro consule et a sociis pecunias accepit emendicatas in auxilium aeris alieni et Lusitanorum quaedam oppida, quanquam nec imperata detrectarent et advenienti portas patefacerent, diripuit hostiliter. In Gallia fana templaque deum donis referta expilavit, urbes diruit saepius ob praedam quam ob delictum; unde factum, ut auro abundaret ternisque milibus nummum in libras promercale per Italiam provinciasque divenderet. In primo consulatu tria milia pondo auri furatus e Capitolio tantundem inaurati aeris reposuit. Societates ac regna pretio dedit, ut qui uni Ptolemaeo prope sex milia talentorum suo Pompeique nomine abstulerit. Postea vero evidentissimis rapinis ac sacrilegis et onera bellorum civilium et triumphorum ac munerum sustinuit impendia.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Non mostrò moderazione né durante il comando né durante le magistrature. Come infatti alcuni hanno dichiarato nei loro documenti, in Spagna prese dagli alleati denaro in aiuto per i debiti contratti e per desiderio di preda distrusse con ostilità alcune città fortificate dei Lusitani benché esse non si rifiutassero ai suoi ordini e avessero aperto le porte a lui che arrivava. In Gallia saccheggiò santuari e templi pieni di doni per il Dio, distrusse città, più spesso per bramosia di preda che per colpa dei nemici. Da qui consegue il fatto che abbondasse d&#8217;oro che mise in vendita, in Italia e nelle province, a tremila sesterzi la libbra. Nel primo consolato, rubò dal Campidoglio tremila libbre d&#8217;oro ed altrettaante ve ne rimise di bronzo dorato. Vendette per denaro alleanze e regni e per uno a Tolomeo, re degli Egizi, portò via quasi seimila talenti. Dopo in verità sostenne con evidentissime rapine e sacrilegi gli oneri delle guerre civili e le spese dei trionfi.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-iulius-54-avidita-di-giulio-cesare/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Divus Vespasianus, 1 (&#8220;Origini della Gens Flavia&#8221;)</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-vespasianus-1-origini-della-gens-flavia/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-vespasianus-1-origini-della-gens-flavia/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 09 Jun 2007 18:51:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/svetonio/de-vita-caesarum-x-1-origini-della-gens-flavia/</guid>
		<description><![CDATA[Rebellione trium principum et caede incertum diu et quasi vagum imperium suscepit firmavitque tandem gens Flavia, obscura illa quidem ac sine ullis maiorum imaginibus, sed tamen rei p. Nequaquam paenitenda; constet licet, Domitianum cupiditatis ac saevitiae merito poenas luisse. T. Flavius Petro, municeps Reatinus, bello civili Pompeianarum partium centurio an evocatus, profugit ex Pharsalica, acie [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Rebellione trium principum et caede incertum diu et quasi vagum imperium suscepit firmavitque tandem gens Flavia, obscura illa quidem ac sine ullis maiorum imaginibus, sed tamen rei p. Nequaquam paenitenda; constet licet, Domitianum cupiditatis ac saevitiae merito poenas luisse. T. Flavius Petro, municeps Reatinus, bello civili Pompeianarum partium centurio an evocatus, profugit ex Pharsalica, acie domumque se contulit, ubi deinde venia et missione impetrata coactiones argentarias factitavit. Huius filium, cognomine Sabinus, expers militiae (etsi quidem eum primipilarem, nonnulli, cum adhuc ordiens duceret, sacramento solutum per causam valitudinis tradunt) publicum quadragesimae in Asia egit; manebantque imagines a civitatibus ei positae sub hoc titulo: kalos telonesanti. Postea faenus apud Helvetios exercuit ibique diem obiit superstitibus uxore Vespasia Polla et duobus ex ea liberis, quorum maior Sabinus ad praefecturam urbis, minor Vespasianus ad principatum usque processit. Polla, Nursiae honesto genere orta, patrem habuit Vespasium Pollionem, ter tribunum militum praefectumque castrorum, fratrem senatorem praetoriae dignitatis. Locus etiam ad sextum miliarium a Nursia Spoletium euntibus in monte summo appellatur Vespasiae, ubi Vespasiorum complura monumenta exstant, magnum indicium splendoris familiae et vetustatis. Non negaverim iactatum a quibusdam Petronis patrem e regione Transpadana fuisse mancipem operarum, quae ex Umbria in Sabinos ad culturam agrorum quotannis commeare soleant; subsedisse autem in oppido Reatino, uxore ibidem ducta. Ipse ne vestigium quidem de hoc, quamvis satis curiose inquirerem, inveni.</font></p>
<p><font color="#c28a34">L&#8217;Impero, reso a lungo instabile e quasi vacillante dalla rivolta e dalla morte di tre principi, fu alla fine raccolto e consolidato dalla famiglia Flavia, che fu senza dubbio oscura e senza antenati degni di rilievo, ma di cui, ad ogni modo, lo Stato non ebbe mai motivo di rammaricarsi, anche se è noto che Domiziano pagò giustamente il fio della sua cupidigia e della sua crudeltà. T. Flavio Petrone, originario del municipio di Rieti, centurione o richiamato dell&#8217;armata di Pompeo durante la guerra civile, dopo la battaglia di Farsalo se ne fuggì e si ritirò nel suo paese dove, più tardi, ottenuto il perdono e il congedo, esercitò la professione di cassiere delle vendite all&#8217;asta. Suo figlio, soprannominato Sabino, estraneo al mestiere militare (anche se alcuni dicono che era primipilo ed altri che fu esentato dal servizio per ragioni di salute quando era ancora comandante di centuria), fu esattore dell&#8217;imposta del quarantesimo in Asia; erano rimaste perfino alcune statue che le città gli avevano eretto con questa iscrizione: &#8220;All&#8217;esattore onesto.&#8221; Praticò poi il mestiere dell&#8217;usuraio presso gli Elvezi, dove morì lasciando una vedova, Vespasia Polla, e i due figli che ne aveva avuto; il maggiore, Sabino, arrivò ad essere prefetto di Roma, il minore, Vespasiano, giunse fino alla conquista del potere. Polla, nata da un&#8217;ottima famiglia di Norcia, ebbe per padre Vespasio Pollione, che fu tre volte tribuno dei soldati e poi prefetto dell&#8217;accampamento, e per fratello un senatore dell&#8217;ordine pretorio. Ancora si trova a sei miglia da Norcia, lungo la strada per Spoleto, una località in cima ad una collina chiamata Vespasia, dove restano numerosi monumenti dei Vespasi, autorevole testimonianza della grandezza e dell&#8217;antichità di questa famiglia. Alcuni hanno detto, ed io non posso contestarlo, che il padre di Petrone reclutava i braccianti che tutti gli anni si portavano dall&#8217;Umbria nel paese dei Sabini per coltivarvi la terra e che si stabilì a Rieti dove pure si era sposato. Personalmente, nonostante le minuziose ricerche fatte, non ho trovato traccia della cosa.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/divus-vespasianus-1-origini-della-gens-flavia/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Divus Iulius, 31</title>
		<link>http://www.versionitradotte.it/svetonio/de-vita-caesarum-i-31/</link>
		<comments>http://www.versionitradotte.it/svetonio/de-vita-caesarum-i-31/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 20 May 2007 22:28:56 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[Svetonio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.versionitradotte.it/svetonio/de-vita-caesarum-i-31/</guid>
		<description><![CDATA[Cum ergo sublatam tribunorum intercessionem ipsosque urbe cessisse nuntiatum esset, praemissis confestim clam cohortibus, ne qua suspicio moveretur, et spectaculo publico per dissimulationem interfuit et formam, qua ludum gladiatorium erat aedificaturus, consideravit et ex consuetudine convivio se frequenti dedit. Dein post solis occasum mulis e proximo pistrino ad vehiculum iunctis occultissimum iter modico comitatu ingressus [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><font color="#454444">Cum ergo sublatam tribunorum intercessionem ipsosque urbe cessisse nuntiatum esset, praemissis confestim clam cohortibus, ne qua suspicio moveretur, et spectaculo publico per dissimulationem interfuit et formam, qua ludum gladiatorium erat aedificaturus, consideravit et ex consuetudine convivio se frequenti dedit. Dein post solis occasum mulis e proximo pistrino ad vehiculum iunctis occultissimum iter modico comitatu ingressus est; et cum luminibus extinctis decessisset via, diu errabundus tandem ad lucem duce reperto per angustissimos tramites pedibus evasit. Consecutusque cohortis ad Rubiconem flumen, qui provinciae eius finis erat, paulum constitit, ac reputans quantum moliretur, conversus ad proximos: &#8216;etiam nunc,&#8217; inquit, &#8216;regredi possumus; quod si ponticulum transierimus, omnia armis agenda erunt&#8217;.</font></p>
<p><font color="#c28a34">Quando dunque gli fu riferito che non si era tenuto conto dell&#8217;opposizione dei tribuni e che questi avevano abbandonato Roma, subito fece andare avanti segretamente alcune coorti, per non destare sospetti. Poi, con lo scopo di trarre in inganno, si fece vedere ad uno spettacolo pubblico, esaminò i progetti di una scuola di gladiatori che aveva intenzione di costruire e, secondo le sue abitudini, pranzò in numerosa compagnia. Dopo il tramonto del sole, aggiogati ad un carro i muli di un vicino mulino, partì in gran segreto, con un&#8217;esile scorta. Quando le fiaccole si spensero, smarrì la strada e vagò a lungo, finché all&#8217;alba, trovata una guida, raggiunse a piedi la meta, attraverso sentieri strettissimi. Raggiunte le coorti presso il fiume Rubicone, che era il confine della nostra provincia, rimase fermo alcuni istanti, riflettendo su quanto facesse, e poi, rivoltosi ai soldati vicini, disse: &#8220;Possiamo tornare indietro anche subito; infatti se attraversiamo il ponticello ogni cosa dovrà essere portata a termine con le armi&#8221;.</font></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.versionitradotte.it/svetonio/de-vita-caesarum-i-31/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
